خون بست

خون بست. [ خوم ْ ب َ ] ( ص مرکب ) خون بر. آنچه موجب بند آمدن خون از زخمی شود از داروها. || ( اِ مرکب ) فدیه قتل. خونبها. دیه.

خون بر آنچه موجب بند آمدن خون از زخمی شود از دارو ها.

💡 جبینی سود و رنگ تهمت خون بست بر پایت به آیین ادب گستاخی رنگ حنا بنگر

💡 خون بست بر رخم جگر ار میهمان شوی پیش سگانت طعمه جگرهای بسته نه

💡 سه مینا خورده و از دست رفته زیادش قصه خون بست رفته

💡 آن ماه چارده که ز خون بست هاله اش آن آسمان که زخم بدن بد ستاره اش

💡 تو به تو گرچه درونم همه خون بست چو غنچه به شکایت ز تو با هیچ کسی لب نگشودم

💡 خون دل ریخت چشم مستش و این قتل خون بست برنمی‌دارد