باشک

باشک. [ ش َ ] ( اِخ ) ناحیه ای در اندلس از توابع طلبیرة. ( معجم البلدان ) ( مراصد الاطلاع ).

ناحیه ای در اندلس

💡 کی دل سبک باشک جگرگون کند کسی دریا بقطره قطره تهی چون کند کسی

💡 چنان بی طالع از یارم که فالی هم اگر گیرم فرو شویم باشک نا امیدی نقش فال خود

💡 بحکم آنکه زو دورم دو چشمم تار می بیند باشک من همی ماند، لب شیرین می رنگش

💡 یا رب باشک دیده ی گریان اهلبیت یا رب بسوز سینه ی بریان اهلبیت

💡 دل از محبت دنیا و آخرت بردار بشو باشک نیاز و به بین بطلعت یار

💡 می خوشست اما باشک همچو مرجانم اگر گوشه چشم افکند مرجانش از آن خوشترست