ببالغه

💡 مگر (حق ) چيزى جز عينيت و واقعيت و مايه خير و بركت، وباطل چيزى جز پندار و توهم و مايه شر و فساد مى باشد؟ سپس - همانگونه كه روشقرآن است - براى مجسم ساختن اين موضوع عقلانىمثال حسى زيبا و رسائى بيان مى كند و مى گويد: آنها كه غير خدا را مى خوانند بهكسى مى مانند كه بر كنار آبى كه سطح آن از دسترس او دور است نشسته و به آن اشارهمى كند، به اين اميد كه آب به دهان او برسد و هرگز نمى رسد چه خواب و پنداربيهوده اى ؟! (الا كباسط كفيه الى الماء ليبلغ فاه و ما هو ببالغه ).

💡 بعد از اثبات اختصاص دعوت حق و استجابت براى خدا، و نفى آن از غير او، يك صورت رااستثناء كرده، و آن صورت نظير مثلى است كه خود قرآن زده و فرموده: (كباسط كفيهالى الماء ليبلغ فاه و ما هو ببالغه ).