لغت نامه دهخدا
دارالضیافه. [ رُض ْ ضی ف َ ] ( ع اِ مرکب ) مهمانخانه. جای پذیرایی از مهمان. ( ناظم الاطباء ). مضیف.
دارالضیافه. [ رُض ْ ضی ف َ ] ( ع اِ مرکب ) مهمانخانه. جای پذیرایی از مهمان. ( ناظم الاطباء ). مضیف.
جای پذیرایی از مهمانان، جایی که در آن مهمانان را پذیرایی کنند، مهمان خانه، مهمان سرا.
( اسم ) جایی که در آن از مهمانان پذیرایی کنند مهمانخانه مهمانسرای.
رجوع شود به:سفره خانه
💡 «دارالضیافه» به معنای «خانه مهمان» است. این رواق در سال ۱۳۲۰قمری توسط قائم مقام سادات رضوی مرمت شد و همانطور که از اسمش پیداست سالن تشریفات و پذیراییهای رسمی آستان بودهاست. این رواق به این دلیل به نام دارالضیافه، نامگذاری شد که سابقاً بعضی از مهمانان آستان در این مکان پذیرایی میشدند.
💡 خانه مرتضی عاصمی (عاصمی اصفهانی) مربوط به دوره سلجوقیان است و در اصفهان، خیابان کمال، کوی دو مناره دارالضیافه ـ محل جویباره واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۵۴ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیدهاست.