حفت

حفت. [ ح َ ف ِ ] ( ع اِ ) هزارتو. هزارخانه شکنبه. ( منتهی الارب ). حفث. فحث. حِفثة. ج، احفات. ( مهذب الاسماء ) ( اقرب الموارد ). رجوع به حفث شود.
حفت. [ ح َ ] ( ع مص ) هلاک کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ). || کوفت کردن کسی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || کوبیدن چیزی را. ( منتهی الارب )( اقرب الموارد ) ( آنندراج ). || نازک کردن گردن چیزی: حفته حفتاً؛ دق عنقه. ( اقرب الموارد ).
حفة. [ ح َف ْ ف َ] ( ع اِ ) نورد [ در جولاهگی ]. ( مهذب الاسماء ). منوال [ در جولاهی ]. منوال جولاهان که بر آن جامه پیچند وقت بافتن. ( از اقرب الموارد ). || کرامت تمام. نوازش تمام. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || نوعی ماهی است سپید و خاردار. || اندازه ای که شتر در چرا خورد. ( از اقرب الموارد ).
حفة. [ ح َف ْ ف َ ] ( اِخ ) کوره ای است بغربی حلب.

هلاک کردن کوبیدن چیزی را

💡 77- قال على - عليه السلام -: ((ان رسول الله - صلى الله عليه و آله و سلم -كان يقول: ان الجنة حفت بالمكاره، و ان النار حفت بالشهوات ))؛ نهج البلاغه؛ خطبه176.

💡 خسان را نیست در وی ره که بر دیوارها پرچین نهاد از خار حفت بالمکاره دست دهقانش

💡 جبرئیل چون آن دید گفت: بار خدایا! ترسم که هیچ کس نماند از ایشان که نه در دوزخ شود. پس مصطفی از راه هر دو سرای خبر داد گفت: «حفّت الجنة بالمکاره و حفت النار بالشهوات».

💡 للمصلى ثلاث خصال: اذا هو قام فى صلاله حفت به الملائكه من قدميه الى اعنانالسماء ويتناثر البر عليه من اعنان السماء الى مفرق راسه و ملكموكل به ينادى: لو يعلم المصلى من يناجى ما انفتل. (432)

💡 313- حديثى است كه متن كامل آن، چنين مى باشد: (( حفت الجنة بالمكاره، و حفت الناربالشهوات ) )). بجاى (حفت )، (حجبت ) نيز روايت شده است (رك: مجمعالبحرين 2/34 و 5/38. تذكرة السامع، ص 27).