برکر

برکر. [ ب َ ک َ ] ( اِ ) نیکبختی. ( ناظم الاطباء ). در کتب دیگر دیده نشد.

💡 «آبسکون شهریست برکران دریا، آبادان و جای بازرگانان همه جهان است که بدریای خزران بازرگانی کنند.»

💡 در بزم چون به کین تو غالب گمان شدم جان در میان نهادم و خود برکران شدم

💡 حیرت بی‌دست و پایان طلب امروز نیست موج‌ گوهر بحرها را برکران انداخته

💡 روی دریای سخن را خاروخس پوشیده داشت این خس و خاشاک را من برکران انداختم

💡 باش از بخل بخیلان برکران تا نباشی از شمار ابلهان