الیاس بیک

الیاس بیک. [ اِل ْ ب َ ] ( اِخ ) ذوالقدر. حاکم فارس از طرف شاه اسماعیل صفوی. رجوع به تاریخ ادبیات براون ترجمه رشید یاسمی ج 4 ص 44 شود.

ذوالقدر حاکم فارس از طرف شاه اسماعیل صفوی.

💡 پس از فتح تبریز توسط شاه اسماعیل در سال ۹۰۷ قمری و شکست و فراری شدن الوند بیگ آق قویونلو و سلطان مراد، بعضی از فراریان آق قویونلو از جمله مرادبیگ جهانشاه لوی ترکمان و ساتلمیش بیگ به قلاع مازندران و سمنان پناه بردند. حاکم این قلاع، کیا حسین دوم چلاوی، تهدیدی برای شاه جوان صفوی به حساب می‌آمد و امکان داشت در غیاب شاه اسماعیل به اتفاق آق قویونلوها مجدداً به پایتخت حمله کنند. به گفته تاریخ ایلچی نظام شاهː«حسین کیا با آنکه شیعی مذهب بود و همیشه دم از ولای خاندان اهل بیت رسول الله می‌زد در این وقت به فریب امرای ترکمان از راه رفته با حضرت شاه دین پناه اظهار مخالفت کرد و طریق عصیان پیش گرفت». شاه اسماعیل بعد از طغیان کیا حسین، الیاس بیگ ایغوت اوغلی را همراه با سپاهی به دفع وی فرستاد. چون الیاس بیگ به رستمدار عازم گشت، کیا حسین قلعه ورامین را محاصره کرد و چون دید فتح قلعه با جنگ میسر نمی‌شود با حیله سفیرانی نزد الیاس بیگ فرستاد و از صلح سخن راند و بعد از تأکید بر عهد و پیمان، الیاس بیگ با مردم فراوان از قلعه بیرون آمد. کیا حسین نقض عهد کرده و وی را با همه ملازمان به قتل رساند. وقتی خبر قتل الیاس بیک به شاه اسماعیل رسید، در پایان زمستان سال ۹۰۹ قمری و در آخر رمضان، از طریق قم به ری و از آنجا به قلعه گلخندان - اولین قلعه تحت تسلط کیا حسین- حمله نمود.