تماشا کنان

تماشاکنان. [ ت َ ک ُ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) در حال تماشا. در حال نظاره:
مثال ملک چو باغی است پرشکوفه و گل
تو شادمانه تماشاکنان بباغ درآی.فرخی.تماشاکنان گرد خیمه بگشت
چو سروی چمان بر کنار چمن.فرخی.نماز شام همه نیکوان به عید شدند
طرب کنان و تماشاکنان و خندان لب.فرخی.به باغی تماشاکنان میل کرد
درون رفت تا رخ بشوید ز گرد.اسدی.گو پهلوان را تماشاکنان
زشادی همی بود خنده زنان.اسدی.تماشاکنان رفت از آن مرحله
عنان کرد بر صید صحرا یله.نظامی.در آن بریه پر لاله و اقحوان تماشاکنان و شکارزنان می آمد.( تاریخ غازانی ص 147 ).

در حال تماشا. در حال نظاره.

💡 تماشا کنان رفت از آن مرحله عنان کرد بر صید صحرا یله

💡 نماز شام همه نیکوان به عید شدند طرب کنان و تماشا کنان و خندان لب

💡 شب و روز با باده و بانگ رود تماشا کنان زیر چرخ کبود

💡 تماشا کنان بر لب قُلْزُمی نه در موج طوفان، از آن بی غمی

💡 تماشا کنان درگذر سوی کشت دل خلق برکن زحور و بهشت