بوس کردن

بوس کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) بوسیدن:
سخنگوی رومی چو پاسخ شنید
زمین بوس کرد آفرین گسترید.فردوسی.چو رستم به نزدیک مهتر رسید
زمین بوس کرد آفرین گسترید.فردوسی.

( مصدر ) بوسیدن.

💡 اندیشه من این بود، ایزد، عزّذکره، دیگر خواست، که خلیفه را سخت درد کرده بود از بوسه دادن من بر کتف و دست و آهنگ پای بوس کردن و گفتن او که اگر هزار بار بوسه دهی بر زمین، سود ندارد.