بی کار گشتن

بی کار گشتن. [ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) بی کار شدن. || بی کار شغل گردیدن. رجوع به ترکیبات بی کار شود.

بی کار شدن. یا بی کار شغل گردیدن.

💡 با آن که چنین است مشو غرّه به حسنش بی کار چرا باشی مگذار چنانش

💡 بدین جای بی کار بودن چه سود که بود آن که با کوه رزم آزمود

💡 یک زمان بی کار نتوانی نشست تا بدی یا نیکیی از تو نجست

💡 هنوز بر پیِ دل می روم ز بی کاری بدان امید که روزی به کار باز آید

💡 کردی تدبیر تو ولیک همه بد گفتی لیکن سرود یافه و بی کار

💡 منم بی یار وز دردم بسی یار منم بی کار وز عشقم بسی کار