کتاب اول: الاجتهاد و التقلید اثر شیخ محمد مهدی کجوری شیرازی
این کتاب که به زبان عربی و قبل از سال ۱۲۹۳ قمری تألیف شده است، در واقع تقریرات درس خارج اصول فقه سید ابراهیم موسوی قزوینی میباشد. اهمیت مبحث اجتهاد و تقلید در علم اصول، انگیزه اصلی تألیف این اثر بوده است. کتاب با دو مقدمه از محمد حسن حسن حمیدی و محمد برکت آغاز میشود که به مقام علمی علامه کجوری و شرح زندگی ایشان میپردازند. محتوای اصلی کتاب در دو باب و هر باب شامل یک مقدمه و چندین مسئله به صورت پرسش و پاسخ ارائه شده است. مقدمه کتاب به بررسی معنای لغوی و عرفی اجتهاد میپردازد و نویسنده معتقد است این واژه یا از جُهد (به معنی وسع و طاقت) یا از جَهد (به معنی مشقت) گرفته شده است. در ادامه، احتمالات چهارگانه مربوط به "ملکه اجتهاد" و اینکه آیا منظور از ملکه، توانایی دستیابی به حکم واقعی، حکم ظاهری یا هر دو است، مورد بحث قرار گرفته و تعاریف مختلف اجتهاد نیز در این بخش مطرح شدهاند.
کتاب دوم: الاجتهاد و التقلید اثر شیخ ضیاء الدین نجفی
این کتاب که به قلم شیخ ضیاء الدین نجفی نوشته شده، حاوی مباحث علمی است که برگرفته از درسهای اصولی استاد وی، میرزا هاشم آملی میباشد. این اثر علمی به زبان عربی است. هر دو کتاب در حوزه اصول فقه و به طور خاص به مبحث اجتهاد و تقلید میپردازند، اما تفاوتهای اساسی در مؤلف، استاد و احتمالاً تقریر مطالب دارند.