حسین حلی. [ ح ُ س َ ن ِ ح ِل ْ لی ] ( اِخ )ابن کمال الدین الابزر الحسینی الحلی ادیب شاعر رجال شناس. او راست: کتاب الرجال. ( معجم المؤلفین از شعراء الحله خاقانی ج 2 ص 78 ) ( بروکلمان ج 2 ص 373 ) ( ذریعه ج 9 ص 20 و28 ) ( فهرست دانشگاه ج 3 ص 567 ) ( سلافة ص 545 ).
حسین حلی. [ ح ُ س َ ن ِ ح ِ ل ل ] ( اِخ ) ابن دره نیلی عالم فقیه بود و در نیل در 644 هَ. ق. درگذشت و جنازه اش را به حله بردند. تصانیف دارد. ( معجم المؤلفین از اعیان الشیعه ).
ابن دره نیلی عالم فقیه بود و در نیل درگذشت وی تصانیف دارد
[ویکی شیعه] شیخ حسین حلّی، فقیه شیعه قرن چهاردهم، از شاگردان میرزا محمدحسین نائینی و آقا ضیاءالدین عراقی است. او استاد محمدتقی حکیم، محمد سعید حکیم و سید رضی شیرازی بوده است.
حسین در حدود ۱۳۰۹ در نجف به دنیا آمد. وی اهل عیفار (منطقه ای در عراق، در نزدیکی حلّه) و از طایفه طفیل بود. پدرش، علی بن حسین حلی (متوفی ۱۳۴۴) عالمی پرهیزکار بود که در جوانی حلّه را ترک کرده، در نجف سکونت گزید. حسین برادر شاعر و فاضلی به نام حسن داشت که از وی بزرگ تر بود و در ۱۳۳۷ در جوانی براثر بیماری درگذشت. از او دو اثر، کتاب فی علم الصرف و دیوان شعر، باقی مانده است.
حسین حلّی در سال ۱۳۹۴ق / ۱۳۵۳ش در نجف درگذشت. قبر وی در حجره شماره ۲۱ صحن حرم امام علی(ع) قرار دارد. او را پرهیزکار، خوش خلق و متواضع توصیف کرده و گفته اند که از ریاست و زعامت دوری می جست.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در سال ۱۳۳۰ از قم به نجف مهاجرت کرد، در مدرسه بخارایی مستقر شد و در جلسات اساتیدی همچون سید ابوالقاسم خویی، حسین حلی، علی محمد بروجردی، سید محسن حکیم و سید محمود حسینی شاهرودی شرکت کرد.
💡 حسین حلی ( ۱۲۷۰ _ ۱۳۵۳) از فقهای به نام شیعه بود، که علیرغم منزلت بالای فقهی و اصولی، از عهدهداری مرجعیت دوری گزیده بود.
💡 حسین حلی از کودکی به تحصیل علوم حوزوی روی آورد و پس از طی دوره مقدمات، به تحصیل در دوره سطوح عالی مشغول شد. از استادان اون میتوان به مراجع بزرگ میرزا محمدحسین نائینی، سید ابوالحسن اصفهانی و آقا ضیاءالدین عراقی اشاره کرد. او از شاگردان برجسته و نزدیک به میرزا محمدحسین نائینی بود که مدتی طولانی در جلسات درس وی حضور داشت.
💡 در سال ۱۳۳۹ تصمیم به بازگشت به مشهد گرفت و چون تصور میکرد که در آنجا مستقر خواهد شد، از این رو استادانش سید ابوالقاسم خویی و حسین حلی، رسیدن به درجه اجتهاد را برای او مکتوب کردند.
💡 او سپس به شهر قم رفت و دروس عالی حوزه علمیه را در حضور شیخ مرتضی حائری و سلطانی و سیدمحمد حسین طباطبایی فرا گرفت، و همچنین از درس حجت، بروجردی، گلپایگانی (احتمالاً سید محمد رضا گلپایگانی) و دیگران استفاده کرد. وی در سن ۲۶ سالگی به نجف اشرف رفت و در درس مراجع حوزه نجف حکیم (احتمالاً سید محسن حکیم) و شیخ حسین حلی و پس از آن سید ابوالقاسم خویی شرکت کرد.