خسروخان گرجی اصفهانی

[ویکی فقه] خسروخان گرجی اصفهانی، از حکام اصفهان در دوره قاجاریه می باشد.
خسروخان گرجی، از حکام اصفهان در دوره قاجاریه است. وی در سال ۱۲۳۴ق حاکم گیلان بود و مدتی بعد عزل شد. وی به حمایت از محمّدشاه قاجار، در سال ۱۲۵۰ق به اصفهان آمده و تمامی اثاث سلطنت را از علی شاه ظل السّلطان مدعی پادشاهی باز پس گرفت و به نگارستان نزد محمّدشاه برد و پس از تبعید عبدالله خان امین الدوله به عتبات، به حکومت شهر اصفهان منصوب شد. او به علت ظلم و ستم فراوان مورد خشم مردم قرار گرفت. آنان شورش کرده و خسروخان را در کاخ هفت دست محاصره کردند. در سال ۱۲۵۳ق از طرف دولت، فرخ خان غفاری کاشانی (امین الدّوله) برای رفع غائله به اصفهان آمده و خسروخان را بر کنار و به تهران فرستاد. خسروخان پس از آن به حکومت کردستان گمارده شد. و از وضع او پس از آن اطلاعی در دست نیست.
بامداد، مهدی، شرح حال رجال ایران، ج۱، ص۴۷۹-۴۸۰.
۱. ↑ بامداد، مهدی، شرح حال رجال ایران، ج۱، ص۴۷۹-۴۸۰.۲. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، بیان المفاخر، ج۱، ص۲۲۳-۲۲۴.۳. ↑ مولیانی، سعید، جایگاه گرجی ها در تاریخ، ص۲۹۲.
منبع
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۲، ص۸۷۲-۸۷۳.
...

💡 سلطان محمد میرزا در ۲۶ جمادی‌الاول ۱۲۲۸ قمری در تهران متولد شد. در سفر فتحعلی‌شاه به اصفهان در ۱۲۴۰ قمری، شاه از عبدالله خان امین‌الدوله، حاکم وقت اصفهان، پنجاه هزار تومان پیشکشی درخواست کرد و چون امین‌الدوله از دادن این مبلغ امتناع ورزید، فتحعلی‌شاه حکومت اصفهان را به سیف‌الدوله که در آن زمان دوازده سال داشت سپرد و یوسف‌خان گرجی را به عنوان وزیر او معین کرد. در سال ۱۲۵۰ قمری فتحعلی‌شاه جهت رسیدگی به مالیات‌های پرداخت نشده شیراز، بار دیگر به اصفهان سفر کرد و در خانه سیف‌الدوله اقامت گزید و در همان‌جا از دنیا رفت. پس از درگذشت فتحعلی‌شاه، جانشین او محمد شاه که قدرت عموهایش را خطری برای تاج و تخت خود می‌شمرد، خسروخان گرجی را مامور کرد تا سیف‌الدوله را از حکومت معزول کرده و به تهران بیاورد. سیف‌الدوله در تهران چندی در خانه مادرش تاج‌الدوله می‌زیست و منتظر بود از طرف شاه به حکومتی منصوب شود. پس از مدتی چون منسبی به او داده نشد، از شاه اجازه گرفت و به عراق رفت. چندی در بغداد زیست و به تهران بازگشت. در سال ۱۲۷۹ قمری از راه گیلان و شیروان به استانبول و اسکندریه و از آنجا به مکه رفت و پس از به جا آوردن حج از شامات به بغداد بازگشت و از آن‌جا به زیارت مشهد رفت و دوباره در تهران اقامت گزید.