سر نهاده

سرنهاده. [ س َ ن ِ / ن َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) سربزیر. سر به پایین افتاده چنانکه پیرامون خود ننگرد. در رفتن بی توجه:
به راهت اندر چاه است سرنهاده متاز
به جامت اندر زهر است ناچشیده مخور.مسعودسعد. || سرافکنده. سربزیر:
سبزه سرنهاده عرض دهد
هر نمی کز سحاب میچکدش.خاقانی.

سر بزیر. سر بپایین افتاده چنانکه پیرامون خود ننگرد. یا سر افکنده.

💡 چون وى را دفن كردم شبانه وى را در خواب ديم كه مى آمد تاجى بر سر نهاده گفتم:ما فعل الله بك ؟ خداى با تو چه كرد؟

💡 ایکه بعرصۀ وفا از همه برده ای سبق جز تو که سر نهاده از بهر نثار بر طبق؟

💡 فقه شيعه از دوران حضور ائمه عليهم السلام تا عصر غيبت صغرى و از آن زمان تاكنوندورانهاى گوناگونى را پشت سر نهاده كه درذيل به آن اشاره مى گردد.

💡 بر لب بام آ شبی هر سو چو من افتاده ای سر نهاده زیر دیوار سرای خویش بین

💡 جان به لب تو داده‌ام پیش تو سر نهاده‌ام شمعی و شاهدان لگن جانی و دیگران بدن

💡 بزرگى گويد: در باديه اى مى رفتم. جوانى را ديدم پشمينه (517) پوشيده وكلاهى بر سر نهاده و با روى زرد و دل پر درد و چشم پر آب و جانى از آتش عشق كباب،در زير لب چيزى مى گفت و نوحه مى كرد. گفت: گوش بر لب او داشتم، اين معنى مىگفت، بيت: