جان بسر
لغت نامه دهخدا
جان بسر. [ جام ْ ب ِ س َ ] ( ص مرکب ) سخت مضطرب. بی قرار، چنانکه بیمار هنگام مرگ. مشرف بمرگ:
گر انیس لانه ای ای جان بسر
در کمین لا چرایی منتظر.مولوی.رجوع به جان بسر بودن و جان بسر شدن شود.
فرهنگ فارسی
سخت مضطرب
جمله سازی با جان بسر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اکنون که بداندیش مرا جان بسر آمد دانم که غم دوری ما هم بسر آید
💡 بیدل و جان بسر شود بیتو بسر نمیشود بی دو جهان بسر شود بیتو بسر نمیشود
💡 در عشق تو اسبِ جان بسر خواهم تاخت پروانه صفت پای ز پر خواهم ساخت
💡 ای صبا گر بگشایی گرهی زان خم زلف رشته ی جان بسر او بچه پیوند کنی
💡 خرگه برون ز خلوت آن جمع برنهاد پروانه بود و جان بسر شمع برنهاد
💡 چه بود با سر زلف تو کار جان بسر آید زتار او کسلد رشت وجان بدر آید