دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] بَحْرِ مُحیط، یا اقیانوس (یونانی: اُکِئانوس ۳)، دریای بزرگی که جغرافی دانان کهن می پنداشتند همه خشکی های زمین را احاطه کرده است.
یونانیان اقیانوس را رود بزرگی می دانستند که سراسر قرص مسطح زمین را در برمی گرفت. در اساطیر یونانی اکئانوس ارشد تیتان ها بود که از ازدواج دو رب النوع گایا و اُرانوس پدید آمده اند. در این اساطیر گایا (زمین ) عنصر اولیه، و اُرانوس رب النوع آسمان و کوهستان ها، و پدیدآورنده امواج بود. اکئانوس در جریان مبارزه زئوس و اُلمپیان باتیتان ها، جانب تیتان ها را گرفت؛ در نتیجه، زئوس حاکمیت خود را بر آب های جهان مستقر ساخت. گروهی از ارباب انواع که بر دریاها و رودها فرمان می راندند، از خویشاوندان اکئانوس محسوب می شدند.
دیدگاه جغرافی دانان مسلمان
جغرافی نگاران مسلمان به پیروی از اساطیر یونانی در آغاز، دریای پیرامونی را اقیانوس، و سپس بحر محیط، بحر اخضر، بحر اخضر محیط مغربی (دریای محیط سبز باختری )، بحر ظلمات و اقیانوس مشرق می خواندند.
موقعیت جغرافیایی
علمای قدیم در تعیین موقعیت جغرافیایی بحرمحیط اختلاف نظر داشتند، ولی همه بر این باور بودند که این آب، ربع مسکون را از همه جهات احاطه کرده است، برخی عقیده داشتند که این دریا از سرزمین حبشه تا بریتانیا را فرا گرفته است برخی نیز گفته اند دریایی که بر کنار طنجه و اندلس قرار دارد، بحر محیط است عده ای هم معتقد بودند که اکثر جوانب زمین را این دریا در برگرفته است ابن خلدون (د ۸۰۸ق /۱۴۰۶م ) بر آن بود که این دریا از جنوب تا خط استوا ادامه دارد. بعضی بر آن بودند که دست کم اقیانوس از ۳ جهت شمال، مشرق و مغرب ربع مسکون را احاطه کرده است. عده ای نیز از اخبار بحر محیط آگاه نبودند و سواحل آن را نمی شناختند و می گفتند: کشتیرانی در آن انجام نمی گیرد. از این نوشته ها چنین برمی آید که اکئانوس یونانی با دریایی ناشناخته که ظاهراً باید همان اقیانوس ِ کبیر باشد، خلط شده است.
عقیده جغرافی دانان
...
