بالهزل

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ب (۲۶۴۹ بار)هزل (۱ بار)
. هزل به معنی لاغر شدن است راغب گوید: هزل هر کلام بی فایده است. تشبیه شده به لاغری. طبرسی آن را لعب گفته است یعنی: این قرآن کلامی قاطع است و شوخی نیست. در نهج البلاغه خطبه 189 در وصف دنیا فرموده: «جِدُّها هَزْلٌ» جدی آن شوخی است. این لفظ فقط یکبار در کلام اللَّه آمده است.

💡 آرى اين است حال آدميان در علمشان و كلامشان كه بيانگر عملشان است و اما كلام خداىسبحان چنين نيست و بايد خداى تعالى را اجل از اين نقيصه بدانيم چون او به هر چيزى ازهر جهتش احاطه علمى دارد، او خود در وصف كلامش فرمود: (انهلقول فصل و ما هو بالهزل ).

💡 باز مى بينيم كه با معارف حقيقى و كليات شرايع فطرى و جزئياتفضائل عقلى كه مبتكر آن است تحدى نموده، و عموم دانشمندان عالم را نه تنهااهل لغت و ادبيات را به آوردن مانند آن دعوت كرده و از آن جمله فرموده است:(قل لئن اجتمعت الانس و الجن على ان ياتوا بمثل هذا القرآن لا ياتون بمثله و لو كانبعضهم لبعض ظهيرا) و نيز فرموده: (انهلقول فصل و ما هو بالهزل ).

💡 چون شعر چيزى به جز يك آرايش خيالى و مشاطه گرى و همى نيست _ تا بشود بههر چه شاعر گفته و هر ياوه سرايى كه به هم بافته تكيه نمود، آن هم در مساءله اىكه قرآن كه (قول فصل و ما هو بالهزل ) است، در آن مداخله كرده.