باغ بلبل

باغ بلبل. [ غ ِ ب ُ ب ُ ] ( اِخ ) باغی است در صفاهان. ( آنندراج ). باغی بمساحت هشتاد و پنجهزار گز مربع که در مشرق چهارباغ قدیم اصفهان بوده و هشت بهشت نیز خوانده میشده است. ( از گزارشهای باستانشناسی ج 3 ص 205 ).شاردن در سیاحت نامه خود از این باغ نامبرده است.

باغی است در صفاهان

💡 کمند بوی گل آرد به باغ بلبل را دلم به سوی تو بی اختیار می آید

💡 داغم که وقت رفتن شبگیر، سوی باغ بلبل چرا به غارت باد سحر نرفت

💡 به راغ آهو و سبزه چو عاشق و معشوق به باغ بلبل و گلبن چو خسرو و شیرین

💡 هنگام گل ار به باغ بلبل نبود مل را به جهای شفیع چون گل نبود

💡 به باغ بلبل ازین پس ز بهر فتوی عیش ثنای خسرو عالی نسب کند تکرار

💡 به باغ بلبل بر یاد تو گشاده زبان به شاخ فاخته از ذوق تو گرفته سبق