صاحب قران ثانی

صاحب قران ثانی. [ ح ِ ق ِ ن ِ ثا ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) پادشاهی که قریب رتبه تیمور رسیده باشد. ( غیاث اللغات ).

پادشاهی که قریب رتبه تیمور رسیده باشد

💡 ای مژه و غمزه ات، صفدر صاحب قران خود شکافد به تیغ، درع دَرَد با سنان

💡 غالبا خال و خط و چشم و رخ خود سوده بر ره بام و در و دیوار آن صاحب قران

💡 خدیو ایران صاحب قران ملک عجم که صیت عدل و سخایش گرفته روی زمین

💡 ملک را با ظلم چون باشد قران کاندر جهان چون تو شاه مقبل صاحب قران آمد پدید

💡 ای شه نادر قرین، خسرو صاحب قران چرخ جناب تو را مقصد اقران نهاد