حرام اصلی

[ویکی فقه] حرامِ دارای خطاب شرعی مستقل را حرام اصلی گویند.
حرام اصلی، مقابل حرام تبعی بوده و عبارت است از حرامی که دارای ] بوده و کلام به دلالت مطابقی بر آن دلالت می نماید، خواه مفسده ذاتی داشته باشد (حرام نفسی)، یا به خاطر چیز دیگری حرام شده باشد (حرام غیری)، مانند: «لا تشرب الخمر» که به طور مستقیم بر حرمت نفس شرب خمر دلالت می کند.