توش و پوشت

توش و پوشت. [ ش ُ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) قدرت و توانائی و شوکت و جلال. ( ناظم الاطباء ).

قدرت قوم. یا همدیگر پس و پیش شدن و زیر و زبر شدن.

💡 تا جهان ناقه شد از سرسام دی ماهی برست چار مادر بر سرش توش و توان افشانده‌اند

💡 نه توش و توان و نه نیرو و رگ نه در دست جنبش نه در پای تگ

💡 فعاليت آغاز شد و هر كس به اندازه توش و توان خود، حتى پيره زنان و ناتوانان، درجمع آورى هيزم شركت كردند.

💡 برانگیخت بالای با توش و تاو چو شیر اندر آمد به نزدیک گاو

💡 خوشتر که ناقۀ سخن از عجز پی کنم کاینراه نیست در خور توش و توانمن