استسقای بنی اسرائیل

[ویکی فقه] استسقای بنی اسرائیل (قرآن). هنگامی که بنی اسرائیل در بیابان سوزان، به سوی بیت المقدس در حرکت بودند، گرفتار عطش سوزان و تشنگی خطرناکی شدند، و در پی پدید آمدن بحران کمبود آب از موسی علیه السلام تقاضای آب کردند.
هنگامی که بنی اسرائیل در بیابان سوزان، به سوی بیت المقدس در حرکت بودند، گرفتار عطش سوزان و تشنگی خطرناکی شدند، و در پی پدید آمدن بحران کمبود آب از موسی علیه السلام تقاضای آب کردند، (به او وحی فرستادیم که عصایت را بر سنگ بزن و او چنین کرد، ناگهان دوازده چشمه از سنگ جوشید)،:«وقطّعنـهم اثنتی عشرة أسباطا أمما وأوحینآ إلی موسی إذ استسقــه قومه....» و آنها را به دوازده گروه که هر یک شاخهای (از دودمان اسرائیل ) بودند تقسیم کردیم و هنگامی که موسی تقاضای آب (برای قوم تشنه کامش در بیابان ) کرد به او وحی فرستادیم.... در آیه ۶۰ سوره بقره نیز در مورد آب خواهی بنی اسرائیل از موسی علیه السلام آمده است: «وإذ استسقی موسی لقومه فقلنا اضرب بّعصاک الحجر فانفجرت منه اثنتا عشرة عینا....» و هنگامی که موسی برای قوم خود در پی آب برآمد گفتیم با عصایت بر آن تخته سنگ بزن پس دوازده چشمه از آن جوشیدن گرفت.
ارزانی نعمت
خداوند به یکی دیگر از نعمتهای مهمی که به بنی اسرائیل ارزانی داشت اشاره کرده می گوید: به خاطر بیاورید هنگامی که موسی در آن بیابان خشک و سوزان که بنی اسرائیل از جهت آب سخت در مضیقه قرار داشتند) از خداوند خود برای قومش تقاضای آب کرد.و خدا این تقاضا را قبول فرمود، چنانکه قرآن می گوید: ما به او دستور دادیم که عصای خود را بر آن سنگ مخصوص بزن. ناگهان آب از آن جوشیدن گرفت و دوازده چشمه آب (درست به تعداد قبائل بنی اسرائیل ) از آن با سرعت و شدت جاری شد. هر یک از این چشمه ها به سوی طایفه ای سرازیر گردید، به گونه ای که اسباط و قبائل بنی اسرائیل هر کدام بخوبی چشمه خود را می شناختند.
سنگ و عصا
در اینکه این سنگ چگونه سنگی بوده، و موسی چگونه با عصا بر آن می زده، و جریان آب از آن به چه صورت تحقق می یافته، سخن بسیار گفته اند، آنچه قرآن دراین باره می گوید بیش از این نیست که موسی عصای خود را بر سنگ زد، و دوازده چشمه آب از آن جاری گردید. بعضی از مفسران گفته اند این سنگ صخره ای بوده است در یک قسمت کوهستانی مشرف بر آن بیابان، و تعبیر به (انبجست: بیرون آمدن آب) که در آیه ۱۶۰ سوره اعراف آمده نشان می دهد که آب در آغاز به صورت کم از آن سنگ بیرون آمده، سپس فزونی گرفت به حدی که هر یک از قبائل بنی اسرائیل و حیواناتی که همراهشان بود از آن سیراب گشتند، و جای تعجب نیست که از قطعه سنگی در کوهستان چنین آبی جاری شود، ولی مسلما همه اینها با یک نحوه اعجاز آمیخته بود.اما اینکه جمعی گفته اند این سنگ قطعه سنگ مخصوصی بود که بنی اسرائیل آن را با خود حمل می کردند، و هر جا نیاز به آب داشتند بر زمین می گذاشتند و موسی با عصای خود بر آن می زد و آب از آن جاری می شد، در آیات قرآن دلیلی بر آن نیست، هر چند در پاره از روایات اشاره ای به آن شده است.
کلام خدا در تورات
...

💡 در روایت جنگ‌های فتوحات به آنها اشاره شده است و محل آنها ذکر نشده است، یوشع آنها را در میان مردمانی که بنی اسرائیل خلع ید کرده بودند نام می برد.

💡 موسی فرمان داد و بنی اسرائیل با شتاب هرچه بیش تر از عرض دریا، آن جا که رشته باریکی به دریای تلخ می‌پیوندد گذشته و فرعون با سپاهیان زبده سوارش فرا رسید و چون دریا را مانند کوه، صاف و هموار و ساکن دید، به تصور آن که درهٔ کوه است، وارد شد و هلاک گردید.

💡 به گفته مورخ میرسیا الیاد مفسرین و مورخان امروزی از دیدگاه سنتی الهیدانان مسیحی فاصله گرفته و عموماً اعتقادی به وجود آموزه تثلیث در عهد عتیق ندارند؛ زیرا اگر چه عهد عتیق خدا را پدر قوم بنی اسرائیل خوانده و از شخصیت پردازی خدا به عنوان کلام، روح، خرد و حضور استفاده جسته، ولی فضای حاکم بر متون عهد عتیق و اهداف مورد نظر این متون اجازه مرتبط کردن آن‌ها با آموزه تثلیث (که بعدها تبیین شد) را نمی‌دهد.

💡 سامری مردی از بنی اسرائیل است و نام او سامری است زیرا از نسل شمرون پسر ایساکار است و در بسیاری از زبان ها کلمه سامری به جای حرف شین با حرف س  تلفظ می  ش مانند در کتاب اول پادشاهان 16:24 کلمه "سامری ها" در زبان عبری، "שומרונים" با حرف شین تلفظ می شود، نه حرف سین، و در زبان عربی حرف «شین» در نام عبری اغلب با حرف «سین» جایگزین می شود.