لغت نامه دهخدا
( آرئوپاژ ) آرئوپاژ. [ رِ ءُ ] ( اِخ ) رجوع به اَریوس باغوس شود.
( آرئوپاژ ) آرئوپاژ. [ رِ ءُ ] ( اِخ ) رجوع به اَریوس باغوس شود.
آرئوپاژ. آرئوپاژ ( به انگلیسی: Areopage ) که در کتابهای قدیمی فارسی و عربیآریوس باغوس یا اریوس باغوس نیز نوشته شده است، به لحاظ لغوی مرکّب از دو کلمه آرس، به معنای رب النوع جنگ و پاگوس، به معنای کرسی و مقر می باشد. آرئوپاژ معبد مقدسی در یونان باستان بود که بر فراز تپه ای در مقابل آکروپل بنا شده بود. این معبد، محلّ تشکیل دادگاه رسیدگی به جنایات مذهبی در آتن به شمار می آمد.
علت اینکه آرس یا همان مارس که خداوند جنگ در یونان باستان محسوب می شد، نام خود را بدین معبد داده بود، و علت اینکه معبد مذکور به یک محکمه یا دادگاه مربوط به امور مذهبی اختصاص یافته بود، داستان ذیل بود:
آرس روزی در حال عبور از حوالی تپه ای بود که بعدها آرئوپاژ بر آن بنا شد. در دامنهٔ این تپه، چشمهٔ آبی قرار داشت و آرس ناگهان در کنار این چشمه مشاهده نمود که هالیرهوتیوس، پسر پوزئیدون، قصد دارد که به زور با دختر آرس، یعنی آلسیپ، درآمیزد. آرس با مشاهدهٔ این صحنه خشمگین شد و پسر پوزئیدون را کُشت.
پوزئیدون، چون قاتل پسرش را شناخت و دانست که آرس پسرش را به قتل رسانیده است، وی را به محکمه ای فراخواند که از تمامی خدایان المپ و در بالای همان تپه تشکیل شده بود. پس از محاکمه، خدایان المپ، آرس را تبرئه کردند. بدین ترتیب و با همین سابقه، معبد آرئوپاژ در بالای تپه بنا گردید و محل محاکمات مذهبی قرار گرفت و سرانجام به کاخ دادگستری آتن تبدیل شد.
پس از جنگهای سالامیس و پلاته حکومت آتن عملاً زیر نفوذ آرئوپاژ قرار گرفت تا آنکه بدست افیالت پسر سوفوتیدس و رهبر جناح عامه و با کمک تمیستوکلس قدرت این نهاد از بین رفت. این اتفاق مقدمه ای بود برای ظهور پریکلس و عصری که بسیاری از تاریخدانان از آن بنام «عصر طلایی آتن» یاد می کنند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 برهنگی یکطرفه زنانه همواره به عنوان موضوعی اصلی در آثار هنری به تصویر کشدهشدهاست؛ به خصوص در نقاشیهای شرقشناسی در سده نوزدهم میلادی. معمولترین این آثار به تصویر کشیدن بردگی جنسی است که در آنها یک یا چند برده زن برهنه میان گروهی از مردان در بازار بردهفروشی به تصویر کشیده میشوند. یکی از شناختهشدهترین این نوع نقاشیها، نقاشی بازار بردهفروشان از ژان-لئون ژروم است. نمونه دیگر نقاشی فراین در پیشروی آرئوپاژ اثر دیگر ژروم است. استفاده از زنان حرمسرا برای به تصویر کشیدن برهنگی یکطرفه زنانه نیز پرطرفدار است؛ اگرچه در این مورد افراد ملبس همواره مرد نیستند.