ات اقل

ات اقل. [ اِت ِ اُ ] ( اِخ ) ( قاموس الاعلام ). رجوع به ات اکلس شود.

💡 و شبخيزى، مى فرمودند: زمستانها سه ساعت، تابستانها يك ساعت و نيم و و مىفرمودند كه در سجده ذكر يونسيه، يعنى در مداومت آن، كه شبانه روز ترك نشود، هرچه زيادتر توانست كردن، اثرش زيادتر،اقل اقل آن چهارصد مرتبه است، خيلى اثرها ديده ام. بنده خود هم تجربه كرده ام. چندنفر مدعى تجربه اند. يكى هم قرآن كه خوانده مى شود به قصد هديه به حضرت ختمىمرتبت صلوات الله عليه و آله خوانده شود.

💡 بـاز آن عـالم بزرگوار با همان خونسردى مخصوص به خود جمله سابق را تكرار كرد وگـفـت: (بـه تـو گـفـتـم تـو هـرگـز تـوانـائى نـدارى بـا مـن صـبـر كـنـى )(قال الم اقل لك انك لن تستطيع معى صبرا).

💡 در اينكه آيا از نظر كيفيت حد اقل كافى است و يا در اينجا نيز بايد حد وسط مراعات شوددر ميان مفسران دو نظر وجود دارد: نخست اينكه به مقتضاى اطلاق آيه هر گونه لباسكافى است و ديگر اينكه با توجه به قيدى كه در اطعام بود در اينجا نيز بايد رعايتحد وسط گردد، ولى البته احتمال اول باطلاق آيه سازگارتر است.

💡 كسى كه شبانه روز حد اقل پنج بار در برابر خداوند قرار مى گيرد، و با او به راز ونياز مى پردازد، فكر او، عمل او گفتار او، همه خدائى مى شود، و چنين انسانى چگونه ممكناست بر خلاف خواست او گام بردارد (مشروط بر اينكه راز و نيازش به درگاه حق، ازجان و دل سرچشمه گيرد و با تمام قلب رو به درگاهش آورد).