ابوالمعالی محمد بن محمدابراهیم کلباسی اصفهانی

[ویکی فقه] ابوالمعالی محمد بن محمدابراهیم کلباسی اصفهانی، مشهور به ابوالمعالی اصفهانی، از فحول علمای شیعه در اوایل قرن چهاردهم هجری می باشد.
میرزا محمّد مکنّی به ابوالمعالی کلباسی (نام ایشان مهجور افتاده، و در همه جا به کنیه شهرت یافته اند)، فرزند حاج محمّدابراهیم کلباسی خراسانی، عالم فاضل محقّق، مجتهد جامع، فقیه اصولی، جامع معقول و منقول، از اکابر علما و مجتهدین، محقّق مدقّق و دقیق الفکر، کثیرالتتبّع، در غایت زهد و تقوی. درباره زهد و ورع و احتیاط های شرعی ایشان بین الخواص و العوام، حکایاتی منقول است که همگی، دلالت بر مقام او می کند. در شب چهارشنبه ۷ شعبان ۱۲۴۷ق در اصفهان متولّد شد، مقدّمات را نزد سیّدمحمّد باقر دهکردی و درس خارج را نزد آقا میرسیّد حسن مدرّس و آقا سیّدمحمّد شهشهانی طی نمود، و به اجتهاد نائل آمد. در تذکره القبور درباره او فرماید: «مجلس آن مرحوم، مصداق حدیث حوارییّن و عیسی (علیه السّلام) بود که عرض کردند: مَن نُجالس؟ فرمود: مَن یُذَکَرکم اللّه رؤیته و یزیدکم فی العلم منطقه، و یرغّبکم فی الآخره عمله».
فرزندان
میرزا ابوالمعالی دختر آقامیرزا زین العابدین فرزند حاج سیّدمحمّدباقر حجّت الاسلام شفتی را به زوجیّت داشت، و از او، صاحب دو پسر (حاج میرزا جمال الدّین، و حاج میرزا کمال الدّین معروف به ابوالهدی) و یک دختر (که به زوجیّت حاج میرزا احمد ملاّباشی درآمد) می باشد.
ابوالمعالی در نگاه دیگران
وی از زاهدترین، عابدترین، دانشمندترین اعاظم عصر خویش، در علوم مختلف، مجتهد و صاحب نظر بود. شیخ عباس قمی در الکنی و الالقاب می فرماید: "ابوالمعالی اصفهانی، عالم فاضل، متفکر دقیق، بسیار احتیاط کننده و دارای تألیفات فراوان بوده است. مرحوم سید محسن امین می فرماید: وی عالمی عامل، فاضل، دقیق النظر، کثیرالاحتیاط، شدیدالورع و عالم ربانی منقطع به سوی کمال و علم است. من او را دیدم؛ وی اعقل زمان خودش بود,
قمی، شیخ عباس، الکنی و الالقاب، ج۱، ص۱۵۹.
...

💡 محمد بن محمدابراهیم کَلْباسی (۱۲۴۷–۱۳۱۵ق) معروف به میرزا ابوالْمَعالی کلباسی اشتری رجال‌شناس و فقیه شیعه و از استادان حوزه علمیه اصفهان. او در علم اصول نیز ماهر دانسته شده و دو مجموعه رجالی و اصولی وی، با نام‌های الرَسائِلُ الرِّجالِیّة و رسائِلُ الْمُحقِّقِ الْکلباسی به چاپ رسیده است.