تاریخ بغدادی

[ویکی اهل البیت] «تاریخ بغداد» در برگیرنده برخی کتابهاست که در تاریخ بغداد نگاشته شده و در حال حاضر در دسترسی ما قرار ندارند. خطیب با تألیف این کتاب این آثار را برای ما حفظ و نگهداری نموده است.
اهمیت ویژه این کتاب در زمینه حدیث ظاهر می شود. چرا که خطیب در این کتاب شرح حال بیش از پنج هزار از رجال حدیث را گرد آورده است.
نکته مهم دیگر دقتی است که از جانب خطیب نسبت به اسناد روایات صورت می گیرد، چه این روایات مربوط به حدیث و رجال حدیث باشد و چه مربوط به تاریخ و ادب. با توجه به فقدان تعداد زیادی از مصنفاتی که وی از آنها مطالبی را فرا گرفته است، اهمیت أسانید خطیب به این کتابها روشن می شود چرا که در واقع خطیب با این أسانید گویی خود آن کتابها را در اختیار ما قرار می دهد.
پرداختن مؤلف به روایات شاذ که با اتفاق علماء مخالف است از دیگر ویژگی های کتاب به شمار رفته، از گستره آگاهی وی نسبت به این گونه روایات حکایت می کند، چرا که شناخت این دسته از روایات مستلزم احاطه و تسلط نسبت به سایر روایات و نیز شناخت اجماع هاست.
تاریخ بغداد، أو، مدینة السلام

💡 خرمدینان، مرگ ابومسلم را انکار کردند و معتقد بودند که او باز خواهد گشت تا عدالت را در جهان، برقرار کند. در دوران خلافت عباسیان، آذربایجان، کانون مقاومت طولانی‌مدت و خطرناک علیه خلافت بود که توسط بابک خرمدین، رهبری می‌شد و بر شمال غربی ایران، تأثیر گذاشته بود و بیش از ۲۰ سال — از ۲۰۱ ه‍.ق / ۸۱۶ م تا ۲۲۲ ه‍.ق /۸۳۷ م — طول کشید. از نگاه کلیفورد ادموند باسورث، این مقاومت قطعاً پایه‌های دینی داشت اما ممکن است که پایه‌های سیاسی-اجتماعی نیز داشته باشد. شورش او به روشنی از حس ضدِعربی ایرانیان در آذربایجان بهره می‌برده است. تعداد نیروهای لشکر بابک را در ابوالمعالی ۱۰۰ هزار نفر، در تنبیه الاشراف مسعودی ۲۰۰ هزار نفر، در تاریخ بغدادی ۳۰۰ هزار نفر یا بی‌شمار و در تبصره العوام بیشمار ذکر کرده‌اند که بی‌شک مبالغه‌آمیز است ولی حداقل دلالت بر بزرگ بودن لشکر آن دارد.