مرهم بها

مرهم بها. [ م َ هََ ب َ ] ( اِ مرکب ) زری که به مجروح دهند برای درمان کردن وی. ( آنندراج ):
ثنا گفت برکار استادشان
ز مرهم بها خون بها دادشان.ملاعبداﷲ هاتفی ( از آنندراج ).میان ما و تو ای غیر ما جزا نشود
که خون بهای تو مرهم بهای ما نشود.نادم گیلانی ( از آنندراج ).|| حق العلاج جراح. ( ناظم الاطباء ).

زری که به مجروح دهند برای درمان

💡 رنگین کرشمه ام ز نگاه ستمگران مرهم بهای زخم شهیدان فروچکم

💡 سنگ زن امرد ز دستم خورد چندین زخم ها خانه من آمد و گفتا بده مرهم بها