شکر داشتن

شکر داشتن. [ ش ُت َ ] ( مص مرکب ) سپاس داشتن. ثنا داشتن. خرسند و خشنود بودن. مقابل گله داشتن و شکوه داشتن:
زلفش نگر دلال دل از من چه پرسی حال دل
زآن زلف پرس احوال دل یا شکر دارد یا گله.خاقانی.نی نی از بخت شکرها دادم
چند شکوی که شوک بی ثمر است.خاقانی.

سپاس داشتن ثنا داشتن.

💡 نمی باید ز شکر داشتن دست که خرما را به شکر نسبتی هست

💡 هر که چون کرکس به مرداری فرود آورد سر کی تواند همچو طوطی طمع شکر داشتن