سرجون

سرجون. [ س َ ] ( اِخ ) ابن منصوربن الرومی. در زمان حکومت معاویةبن ابی سفیان و یزیدبن معاویه متقلد وزارت بود. ( دستورالوزراء ص 20 ). رجوع به صبح الاعشی ج 1 ص 40 و مجمل التواریخ ص 297 و 299 و تاریخ اسلام چ دانشگاه ص 153 و 155 شود.

💡 يزيد اولين خليفه اى بود كه در اسلام، اساس لهو و لعب و سرگرميهاى خلاف شرع را آشكارا بنيان نهاد. او مطربان و آوازه خوانان را به گرد خود جمع مى كرد، و بى شرمى و شرابخوارگى را از حد مى گذرانيد! سرجون و اخطل شاعر را، كه هر دو نصرانى بودند، به همدمى خود برگزيد. مطربان و آوازه خوانان مست از باده شراب، در مجلس او حاضر مى شدند و در كنارش ‍ مى نشستند و از او صله مى گرفتند! (20)

💡 پدر يزيد: معاويه، مادرش: (ميسون ) صحرانشين، و معلم سرخانه اش: سرجون رومىبود. يزيد كينه و دشمنى با بنى هاشم و خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله و نظايراين گونه امور را از پدر؛ روحيه صحرانشينى (آزادى و لاقيدى افراطى ) و پندارهاىخرافى جاهلى را از مادر؛ و ميگسارى و دشمنى با اسلام و مسلمانان را از معلّم مسيحى وروميش فراگرفت.

💡 سرجون پس از درگذشت معاویه، در دربار فرزندش، یزید بن معاویه نیز نقش داشت. هنگامی که شیعیان کوفه با مسلم بن عقیل بیعت کردند، یزید با سرجون به مشورت وی پرداخت و با رأی و نظر او بود که ابن زیاد را برای سرکوب نهضت کوفیان، به حکومت کوفه گماشت.

💡 پدرش معاويه، مادرش (ميسون ) صحرانشين و معلم سرخانه اش سرجون رومى بود. اوكنيه و دشمنى با بنى هاشم و خاندان پيغمبر و بسيارى ازمسائل مشابه را از پدر و روحيه صحرانشينى (آزادى و لاقيدى افراطى ) و پندارهاىخرافى جاهلى را از مادر، و ميگسارى و دشمنى با اسلام و مسلمانان را از معلم مسيحى و رومىاش گرفت.