سالتموه

💡 است، و خداوند در پاره اى موارد بعضى از خواسته ها را مى دهد و در مواردى همه آنرا عطامى كند.همچنان كه اگر مى فرمود:(و اتيكمكل ما سالتموه: و همه آنچه از او بخواهيد مى دهد) نيز بر خلاف واقع بود.

💡 6 / 14 - فان صدقتمونى بما اقولو هو الحق و الله ما تعمدت الكذب منذ علمت ان الله يمقت عليه اهله و يضر به من اختلفه وان كذبتمونى فان فيكم من ان سالتموه عن ذلك اخبركم، سلوا جابربن عبدالله الانصارىو ابا سعيد الخدرى و سهل بن سعد الساعدى وزيد بن ارقم و انس بن مالك يخبروكم انهمسمعوا هذه المقالة من رسول الله و لاخى، اما فى هذا حاجز لكم عن سفك دمى .

💡 و گفته شده كه تقدير كلام اين است:(و اتيكم منكل ما سالتموه و ما لم تسئلوه: شما را عطا كرده همه آن چيرهائى را كه درخواست نمودهايد و آنها را كه در خواست نكرده ايد) ليكن اين معنا مبنى بر اين است كه مراد از(سوال ) سوال زبانى باشد، و ما قبلا گفتيم كه مطلب خلاف آن است زيرا سياق آيهبا سوال زبانى سازگارى ندارد.

💡 و در عوض شايد در بسيارى از اوقات انسان با زبانش چيزى را از خدا نخواهد ولى بازبان حالش و فطرت و طبيعت و هستيش آنرا تمنا مى كند، و خدا به او مى دهد، و هيچ مانعىندارد كه سؤ ال در جمله (ما سالتموه ) هم سؤال به زبان

💡 و همچنين اگر مى فرمود:(و اتيكم مما سالتموه ) باز صحيح نبود، چون معنايش اين مىشود كه خداوند بعضى از خواسته ها را استجابت مى كند و بعضى را استجابت نمى كند وبه كلى رد مى نمايد.علت اينكه اين معنا صحيح نيست اين است كه آيه شريفه در مقام امتناناست و اين معنا با امتنان تناسب ندارد.

💡 اين نسبت به سوال، و اما نسبت به پاسخ خدا و اعطاى او كه به طور مطلق و بدون هيچقيد و استثنائى آورده و او را معطى على الاطلاق معرفى نموده كه خود مى توانددليل بر اين باشد كه هيچ سوالى نيست مگر آنكه خداوند در آنجا عطائى دارد، و همينقرينه است بر اينكه در جمله (و اتيكم من كل ما سالتموه ) خطاب به نوع است، همچنانكه جمله ذيل آيه كه مى فرمايد:(ان الانسان لظلوم كفار) مؤ يد همين مطلب است.