دینگ

💡 دینگ خانه باقرآباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بافق، روستای باقرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۳۰۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 سیما کیان، تاریخنگار و نویسنده هان، در کتاب شیجی، او را نهمین پادشاه شانگ دانسته است که پس از برادرش یونگ جی(چینی:太庚) در سال گوئیسی(چینی:癸巳) در تختگاه بو(چینی:亳) به شاهی نشسست و یی شه و چنهو(چینی:伊陟 و 臣扈 ) وزرای او بودند. او هفتاد و پنج سال فرمان راند؛ پس از مرگ به وی عنوان تای وو گفته شد. پس از مرگ وی، برادرش، زونگ دینگ به پادشاهی رسید.

💡 نام دینگی از زبان‌های بنگالی و هندی به انگلیسی وارد شده‌است. در فارسی در دریانوردی نظامی و تجاری نیز همین نام به کار می‌رود، اگر چه در دریانوردی سنتی خلیج فارس معادل آن «کتل» یا «کتر» نامیده می‌شود.

💡 پژوهشگران در مورد مالکیت این مهر اختلاف نظر دارند. بیشتر محققان آن را متعلق به دینگ بابکان می‌دانند. علیرضا شاپور شهبازی، ارنست هرتسفلد و فیلیس اکرمناز جمله کسانی هستند که این مهر را از آن دینگ همسر یزدگرد دوم و مادر هرمز و پیروز می‌دادند.