دمتر

دمتر.[ دِ م ِ ت ِ ] ( اِخ ) رب النوع خاک در یونان قدیم بوده است که رومیان او را سِرِس می خواندند. ( ترجمه تمدن قدیم فوستل دو کولانژ ).

دِمِتْر (Demeter)
دِمِتْر
در اساطیر یونان، الهۀ کشاورزی، به ویژه غلات (همتای سِرِس در اساطیر روم)؛ پدر و مادرش، کرونوسو رئا، از تیتانها بودند و دخترش، پرسفونه، از زئوسبود. پرستشگاه او و دخترش در معبدی واقع در اِلِئوسیس قرار داشت که در آن «آیین های الئوسیسی» برپا می شد؛ این آیین از اسرار آمیزترین آیین های دینی یونان بود. تِسموفوریا جشن غلات بود که برای بزرگداشت دمتر در آتن و بعضی از نقاط دیگر برگزار می شد و در آن از مبانی تمدن و رواج قانون نیز تجلیل می کردند که منتسب به دمتر بود؛ چراکه آنان کشاورزی را اساس تمدن می دانستند. در دوره های بعد همتای ایزیس (ایسیس)، ایزدبانوی مصری، به شمار می آمد؛ او را با عصای شاهی و ذرت یا خشخاش و گاه زنبیل و مشعل در دست تصویر کرده اند. خوک در نظرش مقدس بود. کرونوس در هنگام تولد دمتر، او و دیگر برادرانش، پلوتون و پوسیدون، و خواهرانش، هِرا و هستیا، را بلعید، زیرا عقیده داشت که یکی از فرزندانش او را از قدرت ساقط خواهد کرد. زئوس نجات یافت، زیرا هرا او را پنهان کرده بود و بعدها او را وادار کرد که خواهرها و برادرهایش را برگرداند؛ به این ترتیب در نظام جدید خدایان، دمتر به اتفاق دخترش، پرسفونه، به نگهداری از گیاهان و برداشت محصول گمارده شد. پلوتون پرسفونه را حین جمع آوری گل (مشخصاً خشخاش) ربود و با خود به هادِس، دنیای مردگان، برد. دمتر به جست وجوی دخترش برآمد و سرانجام با کمک هِلیوس، ارابه ران خورشید، از سرنوشت او آگاهی یافت. پس با غیظ و غضب اولومپوس (المپ، جایگاه خدایان) را ترک کرد و در زمین اقامت کرد. در آن جا هرگاه روی خوش می دید، برکت می بخشید و چنانچه طردش می کردند، مجازات می کرد، تا آن که در الئوسیس پذیرفته شد. رنجش خاطر او ادامه یافت و به بروز قحطی انجامید تا آن که زئوس پذیرفت که دمتر و دخترش نیمی از سال را با هم بگذرانند. تفسیر متداول این اسطوره آن است که پرسفونه نماد دانۀ غلات است که بخشی از سال (زمستان/مرگ) را زیر زمین و دور از گیاه و بخش دیگر (بهار/زندگی) را پس از برآمدن گیاه، در کنار آن سپری می کند. دمتر حین جست وجوی پرسفونه، خود را به صورت مادیان درآورد تا از گزند برادرش، پوسیدون، که توجهی عاشقانه به او ابراز می کرد، در امان باشد؛ اما زمانی که به شکل پریان درآمد، پوسیدون او را تصرف کرد و درنتیجه از او صاحب نمفی به نام دِسپوئِنا و نریان سیاهی به نام آریون شد. این داستان احتمالاً بازتابی است از خاستگاه دمتر در دوران پیش از تمدن هلنی؛ او در آن زمان یکی از الهگان زمین و همسر خدای آسمان بود که در دوره های بعد به پوسیدون تبدیل شد. این رب النوع ها همگی می توانستند به شکل اسب درآیند.

💡 طی آن هشت ماهی که پرسفونه روی زمین است، مادرش دمتر خوشحال است و فصل بهار و تابستان و پاییز را باعث می‌شود، و در طول آن چهار ماهی را که پرسفونه در دنیای زیرین زندگی می‌کند، دمتر ناراحت است و فصل زمستان را باعث می‌شود.

💡 هکاته الههٔ جادو و شب و ماه بود او به دمتر در جستجوی دخترش پرسفونه کمک کرد و او را در طول شب با مشعل‌های شعله‌ور راه را نشانش داد. او پس از دیدار مجدد مادر و دختر وزیر و همراه پرسفونه در جهان مردگان شد.

💡 در سال ۱۹۵۹ بایراموف وارد (م.گ.آ.خ. ی) دانشکده دولتی آکادمی هنر به نام سوریکوف شهر موسکو می‌شود. او در کارگاه نقاش مشهور ملی شوروی د.ک. موچالسکی هنر را یادمی‌گیرد. بایراموف می‌گفت: «در مدت فراگیری من در موسکو، استاد دمتری موچالسکی آموزش خوب، حکمت و قوی در من به جا گذاشت".

💡 رئا (به یونانی: Ῥέα) در اساطیر یونان یکی از تایتان‌ها که به عنوان مادر تمام خدایان شناخته می‌شود. او فرزند الهه زمین گایا و خدای آسمان‌ها اورانوس بود. رئا همسر کرونوس، و مادر دمتر، هادس، هستیا، هرا، پوزئیدون و زئوس است. او با کوبله یکی دیگر از الهه‌های مادر در روم باستان قابل قیاس است. رئا اغلب بین دو شیر یا سوار بر ارابه‌ای که توسط شیرها کشیده می‌شوند توصیف می‌شود.

💡 طبق افسانه‌ها پس از این‌که دمتر پرسفونه را به دنیا آورد. از زئوس و پرسفونه فرزندی به دنیا آمد که زاگرئوس نامیده شد و قرار بود وارث زئوس باشد. تیتان‌ها کودک را ربودند، تکه تکه کردند و خورند. تنها قلب کودک باقی‌ماند که آتنه نجات داد و به زئوس برگرداند. زئوس از این قلب در بدن سمله بچه‌ای ایجاد کرد که زمانی که متولد شد،دیونیسوس نام گرفت.

💡 از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به معجزه بزرگ، برادران بلوم، ددپول، همتا، آخرین سفر دمتر و ددپول ۲ اشاره کرد.