دشت سیر
لغت نامه دهخدا
دشت سیر. [ دَ س َ / س ِ ] ( ص مرکب ) آنکه در صحرا و بیابان سیر و گردش می کند. ( ناظم الاطباء ). صحرا پیما. بیابان نورد. دشت پیما. دشت گرد. دشت نورد:
از سایه دشت سیر و پریشان نسازدش
گر یک نظر ز حفظ تو افتد برآفتاب.سنائی ( از آنندراج ).
فرهنگ فارسی
آنکه در صحرا و بیابان سیر و گردش می کند.
جمله سازی با دشت سیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 یاد آرید ای گروه دوستان وقت گشت و دشت سیر بوستان
💡 دشت سیر از بام و در ناآشنا هرزه گردد از حضر ناآشنا
💡 ز پیکان هوا همچو چنگال شیر ز کشته شده شیر بر دشت سیر