حرف حق

حرف حق. [ ح َ ف ِ ح َق ق / ح َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) حرف نورانی. رجوع به آن کلمه شود. || بیان درست. سخن درست. سخن صحیح. رجوع به حرف شود.

بیان درست سخن صحیح

💡 تربيت، بايد ابتدا افكار خرافى را پاكسازى كرد، سپس حرف حق را زد تا اثر كند.( لاتتّخذوا الهين... انما هو اله واحد )

💡 صنع حق را بود چشم و، یاد حق را بود دل حکم حق را بود گوش و، حرف حق را بد زبان

💡 چو دید از حرف حق نبود اثر بر قلب دور از حق به آه دل بود حرف نصیحت مشت و سند آن را

💡 حرف حق با باطلان، خون مرا بر خاک ریخت دار شد آخر حدیث راست منصور مرا

💡 1- در تربيت، بايد ابتدا افكار خرافى را پاكسازى كرد، سپس حرف حق را زد تا اثركند. ( لاتتّخذوا الهين... انما هو اله واحد )