جان شیرین

💡 به سودای لب شیرین چو فرهاد نباید جان شیرین داد بر باد

💡 ای که روزی میکنی چندین طلب جان شیرین جوی و نور دین طلب

💡 جان شیرین بر بساط عاشقی بی تلخئی در هوای مهر جانان پاکبازی کن بباز

💡 شکر را بر جان شیرین صورتی کردم بدیع پیش ایزد برد خواهم صورتش روز شمار

💡 جان شیرین به همه حال بباید دادن خاصه با درد تو،کانا حسن و اولا باشد

💡 به صورت گرچه تلخی می‌فزایی نهانم کام جان شیرین نمایی

💡 او با نگاهی که سرشار از محبت و مهربانی بی‌کران بود، به چشمان جان شیرین خود خیره شد و در دل آرزو کرد که او همیشه سلامت باشد.

💡 در آن شب‌های سرد و یخبندان زمستانی، یاد و خاطره‌ی آن جان شیرین همواره مانند گرمایی در قلب من می‌درخشید و تنهایی را از من دور می‌کرد.

💡 شاعر با بیانی بسیار لطیف و زبانی شاعرانه، از زیبایی‌های جان شیرین معشوق خود در میان سطور قصیده‌ای پر از احساس و سوز و گداز یاد کرد.