توقدون

[ویکی الکتاب] معنی تُوقِدُونَ: آتش شعله ور می کنید (از ایقاد به معنای افکندن هیزم در آتش است)
ریشه کلمه:
وقد (۱۱ بار)
«ایقاد» به معنای آتش افروختن است.
«تُوقِدُون» از مادّه «وقود» (بر وزن قبور) به معنای روشن شدن آتش است.
افروخته شدن آتش. چنانکه ایقاد به معنی افروختن آن است.. برای شما از درخت سبز آتشی بوجود آورد که از آن آتش می‏فروزید. رجوع شود به «خضر».. ای هامان برای من بر گل آتش بیافروز و آجر بپز. استیقاد: افروخته شدن و افروختن است. حکایت آنها حکایت آن کس است که آتشی روشن کرد. وَقُود: (به فتح واو) هیزم و نحو آن که وسیله آتش افروزی است.. آنها هیزم آتش اند. بترسید از آتشی که خوراک و هیزم آن مردم و سنگهااند رجوع شود به «حجر». وُقود (بضم - و) مصدر است به معنی افروخته شدن ولی در قرآن عظیم بکار نرفته است. *. آتش افروخته خدا.

💡 آيه (80): الذى جعل لكم من الشجر الاخضر نارا فاذا انتم منه توقدون.

💡 الذى جعل لكم من الشجر الاخضر نارا فاذا انتم منه توقدون(80)

💡 بنا بر اين جمله فاذا انتم منه توقدون (از آن آتش روشن ميكنيد ) اشاره به هيزمهائى استكه با آن آتش مى افروزند، و به تعبير ديگر اشاره به آتشگيره است نه آتشزنه.

💡 نخست مى فرمايد: آن خدائى كه براى شما از درخت سبز آتش آفريد و شما به وسيله آنآتش مى افروزيد قادر است كه بر اين استخوانهاى پوسيده بار ديگر لباس حياتبپوشاند (الذى جعل لكم من الشجر الاخضر نارا فاذا انتم منه توقدون ).