لغت نامه دهخدا
تندزبان. [ ت ُ زَ] ( ص مرکب ) فصیح و حراف و سخن آرا. ( ناظم الاطباء ).
تندزبان. [ ت ُ زَ] ( ص مرکب ) فصیح و حراف و سخن آرا. ( ناظم الاطباء ).
۱. کسی که خوب سخن بگوید و هنگام حرف زدن زبانش نگیرد، تیززبان، زبان آور.
۲. کسی که سخن درشت بگوید.
فصیح و حراف و سخن آرا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 شود ز نرمی بسیار، خصم سرکش تند زبان شعله دراز از تنزل شمع است
💡 زیشان به هر اقلیم یکی تند زبانی است گویا به صلاح گرهی کز صلحااند