تسامع

تسامع. [ ت َ م ُ ] ( ع مص ) از یکدیگر شنیدن و فاش شدن خبر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). مشهور شدن بین مردم و شنیدن بعضی از بعضی دیگر. ( از متن اللغة ). شنیدن بعضی از بعضی دیگر و تناقل آن. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). نقل کردن مطلبی از غیر. ( از کشّاف اصطلاحات الفنون ): چون مردم آن ناحیت در بامداد آمدند و به تسامع آنچه در شب رفته بود معلوم کردند. بعضی بر دست عرب مسلمان شدند. ( تاریخ قم ص 257 ). || عبارت است از اشهاد و آن چیزی است که بر حسب تواتر یا شهرت یا غیرآن، علم و یقین بدان حاصل شده باشد. چنین است در جامع الرموز، در کتاب الشهاده. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ).

(تَ مُ ) [ ع. ] (مص ل. ) از همدیگر خبر شنیدن.

از یکدیگر شنیدن، از همدیگر نقل کردن و شنیدن.

ازهم شنیدن از همدیگر خبر شنیدن.

از همدیگر خبر شنیدن.

💡 قال: فلمّا نظروا العشر الا لاف والنيف اءن السبعين اءلفاً لايقبلون مواعظهم ولايحفلون بتخويفهم إ ياهم و تحذيرهم لهم،اعتزلوهم إ لى قرية اءخرى قريبة من قريتهم و قالوا نكره اءن ينزل بهم عذاب اللّه و نحن فى خلالهم فاءمسواليلة فمسخهم اللّه تعالى كلّهم قردة و بقى باب المدينة مغلقاً لايخرج منه اءحد ولا يدخل اءحد، و تسامع بذلك اءهل القرى فقصدوهم و تسلموا حيطان البلد، فاطلعوا عليهم فإ ذا كلهم رجالهم و نساءهم قردة يموج بعضهم فى بعض، يعرف هؤ لاء الناظر معارفهم و قرباتهم و خلطائهم، يقول المطلع لبعضهم: اءنت فلان اءنتِ فلانة ؟ فتدمع عينه و يؤ مى براءسه نعم، فما زالوا كذلك ثلاثة اءيّام ثم بعث اللّه عزّ و جلّ عليهم مطراً و ريحاً فجرفهم إ لى البحر، و ما بقى مسخ بعد ثلاثة اءيام، و إ نما الذين ترون من هذه المصورات بصورها فإ نما هى اشباهها لاهى باءعيانها ولا من نسلها(323).