اذیت محمد

[ویکی فقه] اذیت محمد (قرآن). اذیت کردن پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم، حرام و گناهی بزرگ در پیشگاه خداوند است.
و منهم الذین یؤذون النبی و یقولون هو اذن... والذین یؤذون رسول الله لهم عذاب الیم.... و لا مستـنسین لحدیث ان ذلکم کان یؤذی النبی... و ما کان لکم ان تؤذوا رسول الله... ان ذلکم کان عند الله عظیما. ان الذین یؤذون الله ورسوله لعنهم الله فی الدنیا والاخرة واعد لهم عذابا مهینا. خداوند به پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم در پی رنجیدگی وی از سخنان آزاردهنده مشرکان دلداری می دادند.قد نعلم انه لیحزنک الذی یقولون... • و لقد کذبت رسل من قبلک فصبروا علی ما کذبوا و اوذوا حتی اتیـهم نصرنا و لا مبدل لکلمـت الله و لقد جآءک من نبای المرسلین. و لایحزنک قولهم ان العزة لله جمیعا... ولقد نعلم انک یضیق صدرک بما یقولون. فلایحزنک قولهم انا نعلم ما یسرون و ما یعلنون.
آزار پیامبر از سوی کافران
آزاررسانی کافران و مشرکان نسبت به پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم از آیات زیر استفاده می شود.فاصبر علی ما یقولون... (مقصود از «ما یقولون» در این آیه و آیات مشابه تکذیب پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم و سخنان آزاردهنده است.) و لقد ضربنا للناس فی هـذا القرءان من کل مثل و لـئن جئتهم بـایة لیقولن الذین کفروا ان انتم الا مبطلون• فاصبر ان وعد الله حق و لایستخفنک الذین لایوقنون. و لاتطع الکـفرین والمنـفقین ودع اذهم... اصبر علی ما یقولون... فاصبر علی ما یقولون... واصبر علی ما یقولون...
آزار پیامبر از سوی کافران
منافقان به پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم آزار می رساندند.ومنهم الذین یؤذون النبی ویقولون هو اذن... والذین یؤذون رسول الله لهم عذاب الیم. (طبق شان نزول، آیه در حق منافقین نازل شده است.) و لاتطع الکـفرین والمنـفقین ودع اذهم... آزاردهندگان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلّم، مشمول لعنت خدا در دنیا و آخرت قرار می گیرند.ان الذین یؤذون الله ورسوله لعنهم الله فی الدنیا والاخرة... اذیت کنندگان محمد صلی الله علیه و آله وسلّم، مشمول عذاب الهی می شوند.ومنهم الذین یؤذون النبی ویقولون هو اذن... والذین یؤذون رسول الله لهم عذاب الیم. ان الذین یؤذون الله ورسوله... واعد لهم عذابا مهینا. مسلمانان از همانندی با قوم بنی اسرائیل در آزاررسانی به پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم منع شدند.یـایها الذین ءامنوا لاتکونوا کالذین ءاذوا موسی فبراه الله مما قالوا...

💡 کسانی که به محمد ایمان آوردند را می‌توان به ۳ گروه اصلی دسته‌بندی کرد: برادران جوان و فرزندانِ بازرگانان بزرگ مکه، افرادی که موقعیت اجتماعی دست‌اولشان را در قبیله‌شان از دست داده بودند و نتوانسته بودند آن را دوباره به دست آورند، و نهایتاً افراد ضعیف در مکه، به ویژه خارجی‌ها. تا سال چهارم بعد از بعثت سیره نویسان حدود ۲۸ نفر از مردان را ذکر کرده‌اند که مسلمان شده‌اند. منابع تاریخی اسلامی مفصلاً آزار و اذیت محمد و یارانش را به ثبت می‌رساند. مسلمانان در ابتدا تا حدی می‌توانستند آزادانه نماز بخوانند.

💡 عبدالعزی، فرزند عبدالمطلب، عموی و پدر دو داماد محمد است،[یادداشت ۱] که با او دشمنی سرسختانه‌ای داشت. دانشنامه اسلام بریل، ازدواج دو پسر ابولهب با دختران محمد را نشانه ارتباطی صمیمی میان محمد و ابولهب دانسته‌است. او علاوه بر انکار نبوت و دشمنی با وی، به آزار و اذیت محمد نیز اصرار می‌ورزید. وی اولین فرد از خویشان نزدیک محمد بود که در ماجرای دعوت از خویشان توسط محمد، به وی بی‌احترامی کرد و او را انکار نمود. ابن شهرآشوب، مورخ شیعی، و فخر رازی، مفسر سنی مذهب در تفسیر کبیر، به سخن‌چینی و دروغ وی برای تخریب چهرهٔ محمد اشاره دارند. از دیگر اقدامات ابی‌لهب در مبارزه با محمد، که منابع اسلامی همچون طبری در تاریخ خویش، ابن سعد در طبقات، مجلسی در بحارالانوار و ابن کثیر در البدایة و النهایة به آن اشاره کرده‌اند، آسیب رساندن به وی و اجبار فرزندانش به طلاق دختران محمد بوده‌است. بنابر عقیده مسلمانان، ابولهب و همسرش از جمله کسانی است که جهنمی بودنشان حتمی است.