جمال الدین اصفهانی

یکی از وعاظ دانشمند و رهبران صدر مشروطیت با جثه خرد و با بیانی سخت دل نشین و ایمانی تمام به آزادی چنانکه سخت ترین دلها با بیان او مانند موم نرم بود وی قریب ۲٠ سال در شهرهای مختلف مانند اصفهان شیرزا تبریز مشهد و تهران بوعظ میپرداخت و در تنویر افکار مردم میکوشید دو رساله ازو بنام لباس التقوی و رویای صادقه باقی است و صورت نطقها و مجالس وی بنام الجمال بچاپ رسیده وی بدستور عمال محمد علی شاه در بروجرد زندانی و مسموم گشت و آرامگاه وی در همان شهر است

[ویکی فقه] حاج آقاجمال اصفهانی، از علمای ایران در قرن چهاردهم هجری بود.
وی فرزند شیخ محمدباقر نجفی اصفهانی بود و در ۱۲۸۴ ق در اصفهان به دنیا آمد. مقدمات علوم را در اصفهان نزد علما و فضلای آن شهر آموخت و چندین سال نزد پدر و نیز دو برادرش محمدتقی (معروف به آقانجفی) و محمدعلی تلمذ کرد. در ۱۳۰۸ ق جهت تکمیل دروس رهسپار نجف اشرف گردید و تا ۱۳۱۳ ق در درس آیات عظام: حاج میرزا حبیب الله رشتی، آخوند خراسانی و بنا به قولی سید محمدکاظم یزدی شرکت جست و سپس با کسب درجه اجتهاد به اصفهان بازگشت و به تدریس و اقامه جماعت در مسجد شیخ لطف الله مشغول شد.
← عکس العمل به وقایع و مسائل اصفهان
۱. ↑ اندیشه سیاسی و تاریخ نهضت بیدارگرانه حاج آقا نورالله اصفهانی، ص۳۲۳.۲. ↑ اندیشه سیاسی و تاریخ نهضت بیدارگرانه حاج آقا نورالله اصفهانی، ص۳۲۶.۳. ↑ اندیشه سیاسی و تاریخ نهضت بیدارگرانه حاج آقا نورالله اصفهانی، ص۳۳۰.۴. ↑ اندیشه سیاسی و تاریخ نهضت بیدارگرانه حاج آقا نورالله اصفهانی، ص۳۴۳.۵. ↑ تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان در دو قرن اخیر، ج۳، ص۶۸-۸۴.۶. ↑ زندگینامه رجال و مشاهیر ایران، ص۱۹۰-۱۹۱.

💡 از شاعران گذشته تأثیر کسانی چون انوری، خاقانی، جمال الدین اصفهانی، حافظ و سعدی آشکارا در شعر شفایی پیداست و بیشتر غزل‌های بابافغانی را استقبال کرده‌است. در شعر شفایی، پس از دانش پزشکی اصطلاحات فلسفی به وفور یافت می‌شود.