تخلف از جهاد

[ویکی فقه] تخلف از جهاد (قرآن). قرآن کریم آیاتی از خود را در باره متخلفین از جهاد و نوع تعامل با آنان را بیان نموده است.
اعراض از متخلفان جهادگریز واجب است. "لـکن الرسول والذین ءامنوا معه جـهدوا بامولهم وانفسهم واولـئک لهم الخیرت واولـئک هم المفلحون• یعتذرون الیکم اذا رجعتم الیهم قل لا تعتذروا لن نؤمن لکم قد نبانا الله من اخبارکم وسیری الله عملکم ورسوله... • سیحلفون بالله لکم اذا انقلبتم الیهم لتعرضوا عنهم فاعرضوا عنهم انهم رجس وماوهم جهنم.. ولی پیامبر و کسانی که با او ایمان آوردند، با اموال و جانهایشان جهاد کردند و همه نیکیها برای آنهاست و آنها همان رستگارانند! • هنگامی که بسوی آنها (که از جهاد تخلف کردند) باز گردید، از شما عذرخواهی می کنند بگو: «عذرخواهی نکنید، ما هرگز به شما ایمان نخواهیم آورد! چرا که خدا ما را از اخبارتان آگاه ساخته و خدا و رسولش، اعمال شما را می بینند...» • هنگامی که بسوی آنان بازگردید، برای شما به خدا سوگند یاد می کنند، تا از آنها اعراض (و صرف نظر) کنید از آنها اعراض کنید (و روی بگردانید) چرا که پلیدند! و جایگاهشان دوزخ است،... "آنها تقاضای اعراض دارند، اما اعراض به معنی" گذشت" شما هم اعراض کنید ولی به معنی"تکذیب و انکار" و این دو تعبیر مشابه با دو معنی کاملا متضاد لطافت و زیبایی خاصی دارد که بر اهل ذوق پوشیده نیست. سپس به عنوان تاکید و توضیح و بیان دلیل می فرماید: " چرا که آنها موجوداتی پلیدند"، و باید از چنین موجودات پلیدی صرف نظر کرد
سخت گیری بر جهلد گریزان
خداوند دستور به اخذ صدقه از تائبان متخلف از جنگ تبوک، برای تشدید تکلیف بر آنان داده است. "خذ من امولهم صدقة تطهرهم وتزکیهم بها... از داراییهایشان صدقه بستان تا آنان را پاک و منزه سازی و برایشان دعا کن، زیرا دعای تو مایه آرامش آنهاست، و خدا شنوا و داناست "این آیه اشاره به متخلفان از جنگ تبوک دارد که پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم موظف شد از تائبان تخلف کنندگان برای تشدید تکلیف، صدقه بگیرد. برداشت یاد شده بنابر احتمالی است که مقصود از صدقه،زکاتواجب نباشد، بلکه کفاره گناهان و تشدید تکلیف بر متخلفان باشد.
نپذیرفتن عذر چهاد گریزان
خودداری از پذیرش عذر متخلفان از جهاد و اذن دادن به آنان، قبل از بررسی درستی و نادرستی ادعای آنها لازم است. "انفروا خفافـا وثقالا وجـهدوا بامولکم وانفسکم فی سبیل الله ذلکم خیر لکم ان کنتم تعلمون• عفا الله عنک لم اذنت لهم حتی یتبین لک الذین صدقوا وتعلم الکـذبین. (همگی به سوی میدان جهاد) حرکت کنید سبکبار باشید یا سنگین بار! و با اموال و جانهای خود، در راه خدا جهاد نمایید این برای شما بهتر است اگر بدانید! • خداوند تو را بخشید چرا پیش از آنکه راستگویان و دروغگویان را بشناسی، به آنها اجازه دادی؟! (خوب بود صبر می کردی، تا هر دو گروه خود را نشان دهند! ) "از آیات فوق استفاده می شود که گروهی از منافقان نزد پیامبر آمدند و پس از بیان عذرهای گوناگون و حتی سوگند خوردن، اجازه خواستند که آنها را از شرکت در میدان"تبوک" معذور دارد، و پیامبر به این عده اجازه داد. خداوند در نخستین آیه مورد بحث پیامبرش را مورد عتاب قرار می دهد و می گوید: " خداوند تو را بخشید، چرا به آنها اجازه دادی که از شرکت در میدان جهاد خود داری کنند"؟! (عفا الله عنک لم اذنت لهم). " چرا نگذاشتی آنها که راست می گویند از آنها که دروغ می گویند شناخته شوند" و به ماهیت آنها پی بری؟ (حتی یتبین لک الذین صدقوا و تعلم الکاذبین). در اینکه عتاب و سرزنش فوق که توام با اعلام عفو پروردگار است دلیل بر آن است که اجازه پیامبر صلی الله علیه وآله کار خلافی بوده، یا تنها" ترک اولی" بوده، و یا هیچکدام، در میان مفسران گفتگو است.
حرمت تخلف از جهاد
...

💡 آورده اند و با تخلف از جهاد و دلسرد كردن بعضى از مجاهدان به هدفى رسيده اند،قهقهه سر مى دهند و بسيار مى خندند، همانگونه كه همه منافقان در هر عصر و زمان چنينند.

💡 و از ايـنـكه طلب استغفار كردند، پيداست كه تخلف از جهاد را گناه مى دانسته اند، و نمىخواسته اند مساءله زن و فرزند و مال و منال را عذر موجهى دانسته، بگويند به خاطر اينعذر، گناه كرده ايم، بلكه خواسته اند بگويند: علت اينكه اين گناه را مرتكب شده ايم،علاقه به زن و فرزند و مال بوده.

💡 و اشـكـالى كـه مـتـوجـه هـمه اين گفته ها مى شود - به فرض اينكه هر يك در جاى خوددرسـت بـاشـد - ايـن اسـت كـه هر كدام از آنها يكى از مصاديق آيه است، نه اينكه آيه درخصوص آن نازل شده. تازه اين در صورتى است كه ما از سياق آيه صرف نظر. كنيم وگر نه گفتيم كه سياق تنها با اين معنا سازگار است كه منظور تخلف از جهاد باشد.

💡 اين دو آيه يكى از علائم نفاق كه منافقين را از مؤ منين جدا مى سازد بيان مى كند، و آن ايناست كه منافق از پيغمبر اجازه تخلف از جهاد مى گيرد، ولى مؤ من در جهاد در راه خداپيشدستى نموده، هرگز به تخلف راضى نمى شود.