بضم

بضم. [ ب َ ] ( ع مص ) ستبردانه گردیدن کشت. || اندک سخت شدن دانه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
بضم. [ ب ُ ] ( ع اِ ) نفس. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || خوشه نوخیز روزافزون. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). سنبله. ( اقرب الموارد ).

نفس ٠ یا خوش. نوخیز روز افزون ٠ سنبله ٠

💡 مساءله 3 - اگر سگى را غاصبى از صاحبش غصب كند، و سپس آن رااز بين ببرد چيزى بجز همان ديه تعيين شده بر عهده او نمى آيد، و اينكه كسىاحتمال دهد واجب باشد بر غاصب بين ديه شرعى و قيمت به نرخ روز و هر كدام بيشتربود آن را به صاحبش بدهد، احتمالى است غير وجيه و بدوندليل. و اما اگر حيوان در تحت يد غاصب و بضمان او تلف شود، ظاهر اينستكه قيمت آن رابه نرخ روز ضامن است نه ديه شرعى آنرا، هر چند كه در اينصورت نيزمحل اشكال است. همچنانكه اگر حيوان در تحت يد غاصب ناقص و معيوب شود بايد ارش رابدهد.

💡 كلمه (طوبى ) بر وزن (فعلى ) - بضم فاء - مونث اطيب (پاكيزه تر) است،وصفتى است براى موصوف محذوف، و آن موصوف - به طورى كه از سياق برمى آيد- عبارتست از حيات و يا معيشت، زيرا نعمت هر چه كه باشد از اين رو گوارا و مورد غبطهاست كه مايه خوشى زندگى است، و وقتى مايه خوشى و سعادت است كه قلب با آنسكون و آرامش يابد و از اضطراب خلاص شود، و چنين آرامش و سكونى براى احدى دستنمى دهد مگر آنكه به خدا ايمان داشته باشد وعمل صالح كند، پس تنها خداست كه مايه اطمينان خاطر و خوشى زندگى است.