باغ بین

باغ بین. ( نف مرکب ) بیننده ٔباغ. تماشاگر باغ. آنکه بدیدن باغ رود:
باغ بین را چه غم که شاخ شکست
باغبان راست غصه ای گر هست.اوحدی.

بینندۀ باغ، آن که به تماشای باغ برود: باغ بین را چه غم که شاخ شکست / باغبان راست غصه ای گر هست (اوحدی: ۵۴۳ ).

بیننده باغ

💡 گل آمد شمع بزم باغ بین کز خوشنوا مرغان چو پروانه همی گردند گرد سر هزارانش

💡 از شکوفه باغ بینی وز ستاره آسمان باز نشناسی بواجب کاین کدام است آن کدام

💡 حیا سرشتی اجزای باغ بین که کند حذر ز سایه دست چنار ساق چنار

💡 چون بماه مهر گردد تنگه در عالم فراخ باغ بین از دولتت برگ زمستان یافته

💡 تو گل و باغ بین که من در ته چاه محنتت تو می لعل خور که من بر سر تابه ماهیم