شکر زبان

شکرزبان. [ ش َ ک َ زَ ] ( ص مرکب ) شیرین زبان. شیرین گفتار. ( ناظم الاطباء ). شیرین سخن. ( یادداشت مؤلف ):
در مکتب عشق و عشقبازی
معشوق شکرزبانم این است.نظامی.و رجوع به شکرسخن و شکرلب شود.

شیرین زبان شیرین گفتار شیرین سخن

💡 چو صائب این غزل تازه را رقم می زد هزار بوسه به کلک شکر زبان می داد

💡 خدای عزوجل را چو کرد سجدهٔ شکر زبان به شکر خداوند و ذکر او بگشاد

💡 تا به وصف آن دهن شد سبزه خط ترزبان طوطیان بر خاک می مالند از شکر زبان

💡 نمطی دگر سرایم سخن از شکر زبانی که مگر دلی ربایم به فریب دلستانی

💡 به زبان تلخ چه گویی و تو را لب چو شکر چه شود گر دل (من) شکر زبان تو کند