تتجافى

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
جفو (۱ بار)
«تَتَجافی» از مادّه «جفا» در اصل به معنای برداشتن و دور ساختن است.
کنار شدن. دور شدن در قاموس هست «جفا جفاء و تجافی: لم یلزم مکانه» در اقرب الموارد تصریح می‏کند که اصل آن وادی است. لذا در عنوان «جفو» آوردیم با آنکه مصدرش جفاء است. آیه در تعریف اهل ایمان است یعنی پهلویشان از خوابگاهها دوری کند و پروردگارشان را با بیم و امید می‏خوانند (و برای عبادت و خوابیدن دور می‏شوند) اِلّهُمَ اجْعَلْنا مِنْهُمْ این صیغه و این مادّه بیشتر از یکبار در کلام اللّه نیامده است.

💡 لمعاذ بن جبل فى غزوة تبوك: و ان شئت انباءنك بابواب الخير؟قال قلت: اجل يا رسول الله قال: الصوم جنة و الصدقة تكفر الخطيئة و قيامالرجل فى جوف الليل يبتغى وجه الله، ثم قرء هذه الاية: تتجافى جنوبهم عنالمضاجع

💡 (روزه سپرى است در مقابل آتش و صدقه محو كننده گناه است، و بر خاستن انسان دردل شب او را به ياد خدا مى اندازد، سپس ‍ آيه تتجافى جنوبهم عن المضاجع را تلاوتفرمود.

💡 سپس اين آيه را خواند: تتجافى جنوبهم عن المضاجع (بحارالانوار، ج 87، ص123).

💡 تتجافى جنوبهم عن المضاجع يدعون ربهم خوفا و طمعا و مما رزقنا هم ينفقون، فلاتعلم نفس ما اخفى لهم من قرة اعين جزاء بما كانوا يعملون

💡 امام فرمود: الصوم جنة، و الصدقة تذهب بالخطيئة، و قيامالرجل فى جوف الليل بذكر الله، (ثم قراء تتجافى جنوبهم عن المضاجع ):

💡 فخر رازى و آلوسى نيز نام سوره مضاجع را از جمله نامهاى آن ذكر كرده اند (به تناسبآيه 16 اين سوره تتجافى جنوبهم عن المضاجع...).