بنارس

بنارس.[ ب َ رَ ] ( اِخ ) نام شهری است در هندوستان و آن معبد سترگ هنود است. ( از آنندراج ). شهری است در جنوب شرقی اوتارپرادش هند بر ساحل چپ رود گنگ. دارای 355788تن جمعیت و شهر مقدس برهمنان و مرکز فرهنگی است. نام آن از دو رود: ورونه، و آستی که از قسمتهای شمالی و جنوبی شهر میگذرد، مأخوذ است. این شهر مرکز تلاقی خطوط آهن و بازرگانی و دارای صنایع نساجی و جواهرسازی و اشیاء برنجی است و پارچه های ابریشمی و گلدوزی آن که بوسیله مسلمانان آنجا بافته می شود معروف است. گویند این شهر در حدود 1200 ق. م. بنا شده و در آئین هندوان و بودائیان مقدس است. همه ساله قریب 1000/000 تن بزیارت گهاتها ( حمام مقدس ) و مقابر مقدس به آنجا مسافرت میکنند و گروهی از مؤمنان هندی آخر عمر خود را در آنجا بسر می برند. بنارس در سال 590 هَ. ق. بتصرف محمدسام درآمد و بسیاری از بتهای متعدد آن بدست او نابود شده و شهر ویران گردید. در سال 935 هَ. ق.بابر آن را تصرف کرد. اورنگ زیب بجای یکی از معابد مسجدی بنا کرد. بعد مستعمره بریتانیا شد و بسال 1950 م. جزء اتحادیه هند شد. ( از دایرة المعارف فارسی ) ( از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به قاموس الاعلام ترکی و لباب الالباب و التفهیم و حبیب السیر و فهرست آن شود.

شهری در هند ( اوتار پرادش ) در ساحل گنگ ۵۸۴٠٠٠ سکنه. شهر مقدس برهمنان و مرکز فرهنگی است.

بِنارس یا بَنارَس ( به هندی: बनारस ) , ( به اردو: بنارس ) یا واراناسی شهری بر کرانه چپ رود گنگ در جنوب شرقی ایالت اوتار پرادش هند است. این شهر از مراکز دینی عمده هندوان است و در نزد بوداییان و پیروان آیین جین نیز مقدس است.
بنارس از شهرهای مهم تاریخی، فرهنگی و تجاری هند، و از مراکز قدیمی و مهم شیعیان شبه قاره هند به شمار می رود.
واژه بنارس، شکل دیگر واژه وارانسی است. برخی این نام را برگرفته از نام دو رودخانه ورونه و آسی می دانند، که پایه علمی ندارد. از دیگر نام های معروف آن کاشی است که ظاهراً از نام یکی از قبایل آریایی نژاد آن منطقه برگرفته شده است و به اعتقاد عموم مفهوم براق و درخشان دارد. در زمان اورنگ زیب شهر رسماً محمدآباد نامیده شد ولی با انقراض بابریان این نام به فراموشی سپرده شد.
بنارس در سال ۵۹۰ق به تصرف معزالدین محمد سام درآمد و بسیاری از بتهای معابد متعدد آن نابود و شهر ویران شد. بابر در ۹۳۶ق آن را گرفت. در دوره اکبرشاه، راجه جی سینگه معابد متعدد و رصدخانهای در آنجا ساخت. اورنگ زیب مسجدی به جای یکی از معابد قریم هندی آن بنا نهاد. در ۱۷۷۵م بنارس به بریتانیا واگذار گردید و در ۱۹۵۰م جزء اتحادیه هند شد.
از آنجا که بنارس بر سر راه ارتباطی مراکز مهم علمی و ادبی چون آگره، لکهنو، عظیم آباد و جونپور قرار داشت، به یکی از محل های مهم تجمع شعرا، ادبا و دانشمندان تبدیل شد. شاعران و ادبای فارسیگوی بسیاری در زمان اکبرشاه، جهانگیرشاه و شاه جهان، اهل بنارس بودند یا در آنجا زندگی می کردند. بنارس امروزه نیز از مراکز آموزش زبان فارسی است. هم اکنون زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه هندوی بنارس تا سطح دکتری تدریس می شود و در مدرسه دینی الجامعةالسلفیة این شهر نیز طلاب فارسی می آموزند.
در مراسم مذهبی هندوها در این شهر بیش ۴۰۰۰۰ جسد سوزانده می شود و تعداد زیادی جسد هم تحت عنوان ( اجساد طرد شده ) در رودخانه گنگ رها می شوند، که به مرور زمان فاسد شده یا خوراک حیوانات می شوند. [ نیازمند منبع]
بنارس (فیلم ۲۰۰۶). بنارس: داستان عاشقانه عارفانه ( به هندی: Banaras ) یک فیلم سینمایی هندی محصول سال ۲۰۰۶ به کارگردانی پانکوج پاراشار با بازی اورمیلا ماتوندکار، دیمپل کاپادیا، راج بابار، آشمیت پاتل است.

بَنارَس (Varanasi)
معبد دورگا
(یا: وارانسی) شهری در ایالت اوتارپرادش هند، در ساحل شمالی رود گنگ، با ۱,۱۰۰,۷۴۸ نفر جمعیت (۲۰۰۱). در ناحیۀ حاصل خیز کشت نیشکر و غلات بنا شده و مرکز مهم بازرگانی است. محصولات مهم آن عبارت اند از برنج، گندم، نیشکر، و انواع غله. پارچه های نفیس زربفت، ابریشمی، و کتان این شهر شهرت جهانی دارد. جواهرسازی، میناکاری، و منبت کاری بر روی ظروف برنجی از دیگر صنایع آن است. بنارس مقدس ترین شهر در میان هفت شهر مقدس هندوان است؛ همچنین در آیین های جین، سیک، و بودایی نیز شهری مقدس به شمار می رود. بودا از گایا به بنارس رفت و اولین موعظۀ خود را در باغ غزال ها ایراد کرد. این شهر حدود پنج کیلومتر خط ساحلی کنار رود گنگ دارد که گهات ها (حمام های مقدس) در طول آن ساخته شده اند. هر سال حدود ۱میلیون نفر از این شهر دیدن می کنند و خود را در آب گنگ شست وشو می دهند. قدمت شهر به حدود ۵۰۰پ م بازمی گردد. معزالدین محمد سام (۵۵۰ـ۶۰۲ق) در ۵۹۰ق به بنارس حمله و بناهای مشهور آن را ویران کرد. بابر، پادشاه هند، (۸۸۸ـ۹۳۷ق) در ۹۳۵ق بنارس و نواحی اطراف گنگ را تصرف کرد. در دورۀ اکبرشاه (۹۴۹ـ۱۰۱۴ق) بنارس از نظر فرهنگی رشد کرد و راجه جی سینگ چندین معبد و رصدخانه در آن بنا کرد که اکنون ویرانه های آن برجا مانده است. اورنگ زیب، پادشاه متعصب بابری، (۱۰۲۷ـ۱۱۸ق) معابد هندوی شهر را ویران و به جای آن ها مساجد جدید بنا کرد. شهر مزبور در ۱۱۸۹ق/۱۷۷۵م به بریتانیا واگذار و پس از استقلال هند، بخشی از ایالت اوتارپرادش شد. این شهر ساختمان های باشکوه و مساجد بسیار دارد که مسجد اورنگ زیب و معبد طلایی ویشنو از مهم ترین آن هاست.

💡 دایانند وارما (زاده ۲۵ ژوئن ۱۹۳۳ در بنارس - درگذشته ۱۰ ژوئن ۲۰۱۲ در بمبئی) ریاضیدان اهل هند است. ورما بیشتر به دلیل کارهایش در جبر و به ویژه ساختاری که به نام خود او مدول وارما نامیده می‌شود نامبردار است. او که شاگرد ناتان جیکوبسون در دانشگاه ییل بود همچنین در مؤسسه مطالعات پیشرفته و مؤسسه تاتا به پژوهش سرگرم بوده‌است.

💡 پردیس اصلی دانشگاه در زمینی به مساحت ۵۳۰ هکتار که توسط پرابو نارایان سینگ، حاکم موروثی بنارس اهدا شده، ساخته شده‌است. پردیس جنوبی، با بیش از ۱۱۰۰ هکتار مساحت، میزبان مرکز علوم کشاورزی است و در بارکاچا در بخش میرزاپور، در حدود ۶۰ کیلومتری بنارس واقع شده‌است.

💡 سپس سفرهای خود را در ارتش بنگال در شمال شرق هند توصیف می‌کند. مجموعه‌ای از درگیری‌های نظامی همراه با توصیف برخی از شهرهای بزرگ، از جمله کلکته و بنارس همراه با گزارش‌های دست اول از فرهنگ هند، تجارت، درگیری‌های نظامی، غذا، حیات وحش و غیره

💡 کاتاک مدرن، در هر سه سنّت فرعی اصلی به نام‌های لاکنو، بنارس و چایپور (قارانا)، بیان می‌کند که برونو نتل، از سه بخش اصلی تشکیل شده‌است - دعوت، یک تلاوت رقص خالص (انتزاعی) و یک رقص رسا.

💡 سال‌ها بر سر فرهنگ سانسکریت به فارسی زمان گذاشت. ترجمهٔ سرودهای ریگ ودا که قدیمی‌ترین سند زنده قوم آریایی هند است با نام وی تاکنون چندین چاپ شده‌است. ده‌ها تحقیق وی سرانجام توسط هندیان قدر دیده شد و دانشگاه بنارس به وی درجهٔ دکترا اعطا کرد و او را به عضویت مجمع علمی این دانشگاه برگزید.