بظلم

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ب (۲۶۴۹ بار)ظلم (۳۱۵ بار)
«بِظُلْم» می تواند به این معنا باشد که خدا کسی را به خاطر ستم هایش، و در حال غفلت، پیش از فرستادن پیامبران مجازات نمی کند. و می تواند به این معنا باشد که خدا افراد غافل را از روی ظلم و ستم کیفر نمی دهد; زیرا کیفر دادن آنها در این حال، ظلم و ستم است و خداوند برتر از این است که درباره کسی ستم کند.

💡 عدلش آنرا کو برد کاهی بظلم از خرمنی سینه بشکافد چو گندم سر فرو کوبد چو کف

💡 ((اللهم انت الشاهد على و عليهم انى لم آمر هم بظلم خلقك و لا بترك حقك )):

💡 بس سکندر که بظلمات لب تشنه نمرد هیچ دارا نه که در پهلوی او چاک نبود

💡 مکن گر شاه و سلطانی بظلم و جور ویرانی که تا اکنون اثر مانده است عدل آباد کسری را

💡 من عمل صلحا فلنفسه و من اساء فعليها و ما ربك بظلم للبعيد(46)

💡 از برای مال حاجت نیست شاهان را بظلم واز برای بار حاجت نیست عیسی را بخر