گچ کار

گچکار. [ گ َ ] ( ص مرکب )آنکه شغلش گچکاری باشد. کسی که دیوارها و سقف را گچ اندود کند. || آنچه که گچکاری شود. آنچه به گچ اندود باشد: مصهرج؛ حوض گچکار. بیت صیهوج؛ خانه ٔگچکار تابان. حوض مجیر؛ حوض گچکار. ( منتهی الارب ).

استاد بنّا که کارش گچ بری یا گچ مالی به دیوار است، گچ گر.

۱ - ( صفت ) کسی که دیوار ها و سقفها را گچ اندود کند. توضیح بنابر دو قسم است: سفت کار و گچ کار. سفت کار کسی است که بیشتر کارش چیدن مجردی و آجرچینی و شفته ریزی و بر آوردن دیوار و پوشانیدن سقف و نظایر آنست در صورتیکه کار گچکار بیشتر نازک کاری و کارهای ظریف و کم زور است از قبیل سفید کاری و نظایر آن. گاهی گچ کاران فقط سفید کاری میکنند: بگچ کاریش هر که پرداخته گچ از نقر. صبحدم ساخته. ( طغرا ) ۲ - آنچه که بگچ اندوده شده آنچه که گچ کاری شده: مصهرج حوض گچ کار.

💡 نخواهم کاو بیازارد دگر بار که پس با او به جان باشد مرا کار

💡 چو از بیشه آتش برآرد دمار کند بیشتر در نی خشک، کار

💡 نه دل ز یار شکیبد نه می بسازد یار به غم فرو نشوم گر به سر برآید کار

💡 چون عاقبت کار اجل خواهد بود آزار دل هیچ مسلمان مطلب

💡 رخت آراسته است کار جهان راستی را رخت جهان آراست