حجتالاسلام والمسلمین سید هادی حسینی بجستانی خراسانی، فقیه، مجاهد و دانشمند عالیمقام، در روز جمعه، اول ذیالحجه سال ۱۲۹۷ هجری قمری، در شهر کربلای معلی چشم به جهان گشود. ایشان فرزند ارشد سید میر علی حسینی هروی بجستانی خراسانی، از علمای نامدار و مشهور خراسان، بود که تقریباً در سال ۱۲۵۲ هجری قمری در بجستان دیده به جهان گشود. سید میر علی، پس از فراگیری مقدمات علوم دینی در مشهد مقدس، در سال ۱۲۶۱ هجری قمری عازم نجف اشرف شد و به مدت سی سال به تحصیل علوم دینی در آن حوزه سترگ پرداخت. در این دوره، او سطوح عالی و دروس خارج فقه و اصول را محضر استادان و مراجع بزرگی همچون شیخ مرتضی انصاری و میرزا محمد حسن شیرازی تلمذ نمود و موفق به نیل به درجه رفیع اجتهاد گشت.
پس از اتمام تحصیلات، سید هادی حسینی بجستانی مدتی را در سامرا سپری کرد و سپس بنا به امر خطیر میرزای شیرازی به همدان اعزام گردید. مأموریت ایشان در همدان، پایان دادن به اختلافات عقیدتی و فکری میان دو جریان اصولی و شیخیه در آن منطقه بود که نیازمند تدبیر و درایت علمی ویژهای بود. پس از ایفای موفقیتآمیز این نقش وحدتبخش، ایشان مدتی نیز در کرمانشاه به ترویج معارف دینی و تبلیغ احکام الهی مشغول شد و خدمات فرهنگی و دینی شایانی را در آن دیار به انجام رساند.
در سال ۱۳۰۹ هجری قمری، سید هادی حسینی بجستانی خراسانی به وطن اصلی خود، خراسان، بازگشت و تا پایان عمر شریف خویش به نشر علوم، تدریس و ارشاد مردم پرداخت. این عالم ربانی، در سن ۸۵ سالگی، در تاریخ ۱۳ شوال سال ۱۳۳۷ هجری قمری دار فانی را وداع گفت. پیکر مطهر ایشان پس از تشییعی باشکوه، در بقعهای متصل به مسجد گوهرشاد شهر مشهد مقدس به خاک سپرده شد تا مأمن ارادتمندان و محل زیارت اهل علم باشد.