حاجی علی پاشا

حاجی علی پاشا. [ ع َ ] ( اِخ ) وی از وزرای سلطان احمدخان ثانی و او به مرتبه صدارت رسیده. مولد او مرزیفون است و در ابتدا وی از بستگان مصطفی پاشای مرزیفونی مقتول که مقام صدارت داشت، بود و در آن وقت کدخدای دربانان بود و سپس سمت چاووش باشی داشت و بعد از آن با رتبه وزارت به حکومت سقز وحانیه منصوب گشت و سپس با رتبه سرعسکری به حکمرانی ارضروم مأمور شد و هم در آن سال به سمت قائم مقامی تعیین گردید و پس از آن ولایت دیاربکر به وی دادند و در اوائل سال 1103 هَ. ق. او را به استانبول خواستند و پس از عزل علی پاشای صدراعظم به درجه صدارت ارتقا یافت سپس او را به بلگراد مأمور کردند و او در آنجا جنبه تدافعی اختیار کرد و از جنگ احتراز جست و تنها بترمیم و تعمیر قلاع اکتفا کرد و در 1104 بادرنه باز گشت و آنگاه که احمد افندی را عزل کردند وی در استعفای خویش اصرار ورزید و معزول شد و به او اجازه دادند که در نزدیکی چکمجه اقامت کند و سپس استدعا کرد که او را به بروسه تبعید کنند و در 1110 هَ. ق. به حکومت قندیه منصوب شد و بدانجا در گذشت. او مردی عفیف و مستقیم الرأی بود و مدت صدارت او یکسال بود. ( قاموس الاعلام ترکی ).

وی از وزرای سلطان احمد خان ثانی و او بمرتبه صدارت رسید

💡 از میان نوحه‌خوانان نامبرده، حاج علیرضا فرهنگ‌دوست با سابقه تقریباً شصت ساله نوحه‌خوانی در هیئت عزاداران حسینی چهارمنار، بیشترین استمرار را در این امر داشته است. حاجی علی فرهنگ‌دوست، فرزند حسین نیرنگ و متولد سال ۱۳۲۰ خورشیدی، از کودکی به مداحی علاقه‌مند شد و به روایتی، در سنین ۵ الی ۷ سالگی، به همت دایی خود، علی‌محمد دوست‌حسینی، بر فراز منبر قرار گرفته و به نوحه‌سرایی پرداخته است. فرهنگ‌دوست که در استخدام شرکت مخابرات استان یزد بود، از جمله فعالان انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ نیز محسوب می‌شد. وی در جریان حوادث دهم فروردین ۱۳۵۷، مورد اصابت گلولۀ مأموران رژیم پهلوی قرار گرفت و از ناحیۀ پا مجروح گردید.

💡 در سال ۱۳۸۵، ۹۱ نفر جمعیت داشته و جمعیت سال ۱۳۵۵ آن نیز ۸۹ نفر بوده‌است. در سالیان اخیر جوانان به ماندن در روستا رغبت بیشتری نشان می‌دهند اما مشکل عمده آن‌ها نداشتن زمین برای ساخت مسکن می‌باشد زیرا روستا از چهار طرف محصور بین کوه،سیل بند،رودخانه و زمین‌های کشاورزی بوده و عملاً هر ساخت وسازی منوط به تخریب ساختمانی قدیمی است.متأسفانه چند سال قبل مسجد قدیمی روستا که مسجدی بسیار زیبا و جزء آثار باستانی شهرستان بود بعلت کمبود زمین جهت ساخت مسجد و حسینیه بزرگتر تخریب گردید.تقریباً تمام مردم روستا به لحاظ نسبی یا سببی خویشاوند هستند که می‌توان از بررسی نام خانوادگی مردم روستا بسهولت به این موضوع پی برد.قریب به اتفاق نام خانوادگی مردم حاجی علی وایزدپناه است. برجوک علی‌رغم جمعیت کم دارای دو شهید به نام‌های شهید حسن ایزد پناه و شهید حسن حاجی علی می‌باشد.